"ส่งคำสั่งข้า ระดมสมุนไพร กักตัวช่างฝีมือ ไปที่โรงงานเขาหนเขียวให้เร่งผลิตทั้งวันทั้งคืน"
เฉินอิงออกคำสั่ง ในใจก็เห็นภาพวันแห่งการกุมอำนาจไว้ในกำมือแล้ว:
"ทำการเป็นความลับสุดยอด หากมีข่าวรั่วไหลออกไปแม้เพียงนิด ทุกคนจะถูกประหาร"
จ้าวอู๋จี๋ยังไม่วางใจ ลอบเตรียมแผนสุดท้ายไว้ในใจอีกชั้น
รอบนอกโรงงานเพิ่มทหารพลีชีพเป็นสองเท่า พอทหารราชองครักษ์มาถึง จะทำลายยาและสังหารปิดปากทันที ไม่ให้เหลือหลักฐานใดๆ
เขาต้องการให้แน่ใจเต็มร้อย ทั้งต้องได้เพลิงฟ้ามา และไม่เปิดช่องให้เฉินเฟิงหาเรื่องใส่ร้ายได้แม้แต่น้อย
ทั้งสองคนคิดว่าตนเองรอบคอบถึงขีดสุดแล้ว จะไม่มีทางผิดพลาด
พวกเขาไม่รู้ว่า ตั้งแต่วินาทีที่ใจเริ่มโลภ
ทุกย่างก้าวที่ลองเชิง ทุกชั้นที่พิสูจน์ ทุกมือที่เตรียมรับมือ ล้วนอยู่ในสายตาของเฉินเฟิงหมดแล้ว
ห่างออกไปพันลี้ ในเต็นท์แม่ทัพชายแดน
ทังเจินฟังข่าวจากเมืองหลวงที่ส่งกลับมา สีหน้าเคร่งขรึมลงทันที:
"ฝ่าบาท จ้าวอู๋จี๋ระมัดระวังยิ่งกว่าที่เราคิดมากนัก ตรวจสอบสามชั้น ทดลองในเตาเล็ก ตั้งทหารพลีชีพป้องกัน หากเขารู้ความลับของสูตรแล้วหวนกลับมาเล่นงานเรา เราก็จบเห่กัน"
หลินเซียวขมวดคิ้ว ในใจก็กระวนกระวายไม่น้อย
อีกฝ่ายป้องกันแน่นหนาเกินไป พอหลักฐานถูกทำลายก็ยากจะชี้ผิดได้
เฉินเฟิงจับถ้วยชา สีหน้าเรียบเฉย
ในใจเขารู้ชัดมาตลอดว่า
จ้าวอู๋จี๋เจ้าเล่ห์เพทุบาย ไม่มีทางไม่แคลงใจ
เฉินอิงทะเยอทะยาน แต่ก็รักชีวิต ไม่มีทางไม่ลองพิสูจน์
ตั้งแต่เริ่มวางแผน เขาก็เอาอุปนิสัย ความแคลงใจ กลวิธี และทางถอยของทั้งสองคน คำนวณเข้าไปในเกมทั้งหมดแล้ว