เมื่อขบวนของเฉินเฟิงเริ่มลงจากเขา แล้วบังคับเดินทัพเร่งรุดสามสิบลี้ ตามเส้นทางที่เฉินอิงขึ้นไปมุ่งสู่ยอดเขา ทุกคนต่างพากันตะลึงงัน
เหล่าประชาราษฎร์เริ่มส่งเสียงอึกทึก:
"ให้ตายเถิด ให้ตายเถิด องค์ไท่จื่อจะล้วงก้นล้างตูดองค์ชายสามแล้ว"
"ล้วงสิ ล้วงสิ คืนนี้คงได้ล้วงกันกระมัง"
"ไม่รู้ก็อย่าพูดพล่อยๆ หากองค์ไท่จื่อกับองค์ชายสามรบกันขึ้นมา กลุ่มทหารคงได้กระโดดโลดเต้นกันเป็นแน่"
"กระโดดได้ก็ยิ่งดี ข้าแทงกลุ่มทหารชนะเอาไว้แล้ว"
"องค์ไท่จื่อสติไว้ให้มั่น อย่าเพิ่งรบกัน ข้าแทงองค์ชายสามเอาไว้นะ..."
บนยอดเขาจินผิง เมื่อองครักษ์ลับรายงานว่าองค์ไท่จื่อเปลี่ยนเส้นทาง ตามเส้นทางขององค์ชายสามขึ้นเขา เฉินเทียนหลานเป็นคนแรกที่นั่งไม่ติด
สมองของเขาปราดเปรื่องเพียงใด รีบเดาเจตนาของเฉินเฟิงได้ทันที โกรธจนหนวดเครากระตุก:
"รีบไปสืบให้ข้า องค์ไท่จื่อไปสมคบกับกลุ่มทหารหรือไม่ จะล้อมโจมตีเด็กสามพร้อมกันงั้นหรือ?"
หลังจากองครักษ์ลับรับคำสั่งไปสืบสวน เฉินเทียนหลานยังไม่หายแค้น
การจัดงานล่าเนื้อครั้งนี้มีจุดประสงค์อะไร ก็เพื่อทดสอบกำลังรบของแต่ละฝ่าย บัดนี้องค์ไท่จื่อกับกลุ่มทหารคิดเล่นงานเด็กสามด้วยกัน นี่มันเรื่องอะไรกัน?
หรือจะมองว่าข้าตาบอดไปเสียแล้ว?
หากเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้ ด้วยนิสัยของเฉินเทียนหลาน ก็จะประกาศให้เฉินอิงเป็นผู้ชนะโดยตรง
แล้วค่อยหาโอกาสจัดการเฉินเฟิงกับเซวียจั้น
เหล่าขุนนางไม่เข้าใจเหตุผล แต่เห็นสีพระพักตร์ฝ่าบาทไม่สู้ดี ก็พอจะเล็งเห็นถึงความร้ายแรงของปัญหา
พากันถอยห่างจากกลุ่มขุนนางบู๊ของเซวียจั้น เวลาถูกตัดหัวจะได้ไม่กระเด็นใส่ตัว
ส่วนเซวียจั้นนั้นงุนงงไปหมด กลุ่มทหารไปสมคบกับองค์ไท่จื่องั้นหรือ?
เรื่องนี้ข้าทำไมไม่รู้เลย?
ระหว่างที่การเคลื่อนไหวของเฉินเฟิงก่อความวุ่นวายไปทั่ว ณ มุมหนึ่งที่ไม่ค่อยมีผู้ใดสังเกตในแท่นชมของประชาชน ร่างหนึ่งที่ใช้ผ้าคลุมหน้าปกปิด ได้กางเต็นท์เตรียมพักแรมเรียบร้อยแล้ว