เขาค่อยๆ ยกมือขึ้น ชักกระบี่ยาวจากเอว ใบมีดวาบแสงเย็นเจี๊ยบท่ามกลางแสงรางๆ
เสียงไม่ดังนัก แต่ทะลุผ่านหมอกยามเช้า ลงสู่โสตประสาทของเหล่าทหารทุกคน
"ส่งต่อคำสั่งข้า"
"หน่วยรบพิเศษ เคลื่อนทัพขึ้นหน้าเป็นแถว"
"กองทัพกุยอี้ กองกำลังหลักบุกทำลายประตู"
"ลงมือ"
เสียงปืนสัญญาณสามนัดระเบิดสนั่น สะเทือนทั่วหุบเขา ฉีกความเงียบสงัดของรุ่งสาง
เสียงปืนยังไม่ทันจาง
หน่วยรบพิเศษก็เคลื่อนพลขึ้นหน้าอย่างรวดเร็ว ธนูหนักหลายสิบนายถูกยิงพร้อมกัน
ลูกธนูยักษ์หวีดหวิวเสียดฟ้า ปักเป้าไปที่เชิงเทินประตูเมืองโดยตรง
รั้วไม้แตกกระจาย กำแพงดินถล่มทลาย
ทหารทูฟานที่หลับใหลอยู่บนกำแพงเมือง ยังไม่ทันจะร้องได้เต็มเสียง ก็ถูกยิงทะลุทั้งคนทั้งกำแพง
ยังไม่ทันที่ศัตรูที่เหลือจะตั้งตัว ระเบิดเพลิงฟ้าสายฟ้าฟาดหลายสิบนัดก็ถูกโยนเข้าประตูเมืองและช่องกำแพงอย่างแม่นยำ
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวต่อเนื่อง เปลวไฟพุ่งทะยานขึ้นฟ้า เศษหินและเศษไม้ปลิวว่อน
ประตูเมืองหุ้มเหล็กหนาถูกระเบิดจนแตกกระจุย ทางเข้าประตูเปิดกว้าง แนวป้องกันด้านหน้าพังทลายในพริบตา
"บุกเมือง"
ทังเจินชักดาบยาวออกจากฝัก ชี้ไปข้างหน้า
ทหารราบหลักยกโล่เป็นกำแพง ชักดาบยาวออกมา เสียงโห่ร้องกึกก้อง
หลั่งไหลราวกับคลื่นทะเลเข้าสู่ประตูเมืองที่ถูกระเบิด
ทหารรักษาการณ์ทูฟานในที่สุดก็ตื่นจากฝันร้าย สวมเกราะชักอาวุธวุ่นวายไปหมด
แต่แนวหน้าของกองทัพกุยอี้มาถึงใต้กำแพงแล้ว โล่บุกดัน ฝนธนูถาโถม
ดาบยาวฟาดฟัน ทหารที่แตกพ่ายถอยร่นไม่ขาดสาย ไม่สามารถตั้งรับอย่างมีประสิทธิภาพได้เลย
เกือบจะในเวลาเดียวกัน
ด้านหลังตำบลซานเหอเกิดเพลิงไหม้ขึ้นอย่างกระทันหัน เสียงโห่รบพุ่งมาจากหน้าผาและตรอกซอกซอยพร้อมกัน
จิงเฉานำกองทัพกุยอี้ที่เหลือบุกออกมาทั้งหมด ตรงเข้าปีกหลังค่ายใหญ่ของศัตรู
เกิดวงล้อมที่สมบูรณ์แบบร่วมกับกองกำลังหลักด้านหน้า
แม่ทัพใหญ่ทูฟานสวมเกราะวิ่งออกจากประตู
เห็นเพียงประตูทั้งสี่เกิดเพลิงไหม้ เส้นทางหนีถูกตัดขาด เสบียงกลายเป็นเถ้าถ่าน