ประตูเมืองหูหยางกวนเปิดออก ฟางต้าโฉวนำทหารม้าชั้นยอดสองหมื่นนาย คุ้มกันขบวนรถขององค์ไท่จื่อออกจากด่าน
เมื่อก้าวเข้าสู่ดินแดนตะวันตก ธงมังกรองค์ไท่จื่อก็ถูกเชิดชูขึ้นทันที!
ด้ามธงทาสีชาดสูงหนึ่งจั้งสี่ฉื่อ ผืนธงผ้าไหมสีม่วงแดงปักมังกรสี่เล็บทะยานขึ้นฟ้าอย่างวิจิตร
เมื่อธงมังกรองค์ไท่จื่อปรากฏแก่สายตาทุกคน เหล่าทหารรักษาด่านก็เดือดพล่านด้วยเลือดนักรบ
ต้าเจิน ไม่ได้มีศึกสงครามมานานแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าครั้งนี้องค์ไท่จื่อเสด็จทัพด้วยพระองค์เอง
"ฮึ... ฝ่ายคนแมนพวกนี้ไว้แต่ทำอะไรฉาบฉวย ชูธงอะไรก็ตาม เปลี่ยนนิสัยขี้ขลาดในกระดูกไม่ได้หรอก"
ดงชาน่ามองธงมังกรองค์ไท่จื่อแล้วหัวเราะเยาะ
"ส่งข่าวไปยังกองทัพหน้า เปิดทาง ให้ไท่จื่อต้าเจินเข้ามา"
"ขอรับ"
หลินเซียวนำหน่วยรบพิเศษกลับเข้ากอง ทหารทูฟานสองหมื่นนายที่คอยป้องกันแยกกระจายออกไป กองทัพของเฉินเฟิงเคลื่อนพลตรงเข้าสู่ดินแดนตะวันตกตามเส้นทางชาและม้า เมื่อธงมังกรองค์ไท่จื่อลับหายไปในทะเลทรายอันกว้างใหญ่ หวงฝูช่างก็ส่งสาส์นกลับเมืองหลวงทันที
องค์ไท่จื่อออกจากด่านแล้ว
ในเวลาเดียวกัน ข่าวจากองครักษ์ลับก็ถูกส่งถึงพร้อมกัน
ฟางต้าโฉวนำทัพคุ้มกันเฉินเฟิงเดินทัพต่อเนื่องห้าวัน ก็มาถึงแนวป้องกันรอบนอกของกองทัพทูฟาน
หลังจากทูตทั้งสองฝ่ายสื่อสารกัน ทูฟานก็ส่งกองนำทางหนึ่งทีม นำกองทัพเฉินเฟิงมุ่งหน้าไปข้างหน้า
เมื่อเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ เมื่อค่ายทหารที่ทอดยาวเป็นแนวยาวปรากฏขึ้นตรงหน้า ดวงตาของเฉินเฟิงก็หรี่ลงลึก