หลังเลิกประชุมราชสำนัก บรรดาขุนนางฝ่ายบุ๋นฝ่ายบู๊ต่างแยกย้ายกันกลับ
บนถนนในวัง ทุกคนต่างกระซิบกระซาบถึงการโต้เถียงกันบนท้องพระโรงเมื่อครู่
ทุกคนมองออกแล้วว่า การเจรจาแต่งงานครั้งนี้เป็นแผนชั่วร้ายที่องค์ชายสามเฉินอิงวางไว้
เพื่อดักองค์ไท่จื่อเฉินเฟิงไว้
แต่ฝ่าบาททรงรู้ความจริงอยู่แก่ใจ กลับยังทรงปล่อยไปตามน้ำ แสดงเจตนาชัดเจนว่าต้องการใช้กำลังของเป่ยอันมาถ่วงดุลองค์ไท่จื่อในตอนนี้
เฉินเฟิงไม่ได้เดินร่วมกับใคร เดินเดี่ยวอยู่บนถนนในวัง
ในใจเขาฉับไวเป็นพิเศษ
เสด็จพ่อเกรงกลัวเขาที่ถือกำลังทหารมากเกินไปและบารมีสูงเกินไป
แม้ทรงรู้ว่าเฉินอิงสมคบคิดกับต่างชาติวางแผน ก็ยังยอมใช้การแต่งงานครั้งนี้กดดันตน
เมื่อเจ้าหญิงเป่ยอันเข้าตำหนักบูรพาแล้ว ทั้งตำหนักก็เต็มไปด้วยสายลับของเป่ยอัน
การเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวัน การวางแผนในราชสำนัก แม้แต่กิจการทหารที่ชายแดนตะวันตกล้วนถูกสอดส่องได้หมด
ต่อไปในเมืองหลวงเขาจะถูกจำกัดทุกย่างก้าว ไม่สามารถคุมสถานการณ์ตามใจได้อีกต่อไป
เขาจะปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด
แม้พระบรมราชโองการจะออกแล้ว จะทำไม
ก็ต้องหาทางผลักเรื่องแต่งงานนี้กลับไปให้เฉินอิงทั้งอย่างนั้น
กำลังครุ่นคิดอยู่
เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังมาจากด้านหลัง เฉินอิงตามมาทัน
เฉินอิงมีรอยยิ้มไร้พิษสงบนใบหน้า ทำเป็นห่วงพี่ชาย
น้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงความเสแสร้ง:
“พี่ใหญ่ บนท้องพระโรงเมื่อครู่น้องรู้สึกใจร้อนไปหน่อย การแต่งงานครั้งนี้ถือเป็นเรื่องดีเพื่อชาติเพื่อประชาชนเสียเป็นส่วนใหญ่ พี่ใหญ่อย่าได้ถือโทษโกรธเคืองน้องเลย”