ซวงเอ๋อร์จ้องมองทั่งเจิน สายตาเคร่งขรึม
นี่คือทางรอดเพียงทางเดียวในเวลานี้
ทั่งเจินลังเลเล็กน้อย สีหน้ายิ่งย่ำแย่ลง กัดฟันแล้วเอ่ยขึ้น
"สืบมาแล้ว กระหม่อมส่งสายลับออกไปหลายชุด ตระเวนทั่วทุกเผ่าและทุกแดน ในที่สุดก็ยืนยันได้ว่า วัตถุดิบเหล็กกล้าชั้นสูงที่เข้ากับกระบวนการของเราได้ และมีความบริสุทธิ์เพียงพอ ทั่วทั้งดินแดน มีเพียงเป่ยอันกั๋วเท่านั้นที่ผลิตได้มาก"
คำพูดนี้เอ่ยออกมา
ภายในกระโจมใหญ่พลันเงียบสงัดราวกับความตาย
รูม่านตาของซวงเอ๋อร์หดเล็กลงเล็กน้อย
ในใจทั้งตกใจและอึดอัด คาดไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้
เหตุใดต้องเป็นเป่ยอัน?
เป่ยอันคือศัตรูตัวฉกาจที่สุดของพวกเขาในเวลานี้ เพิ่งจะพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่ด่านเจิ้นเป่ย ต่างฝ่ายต่างเสียชีวิตและบาดเจ็บนับไม่ถ้วน ความแค้นได้ผูกพันกันจนหมดสิ้นทางปรองดองแล้ว
"แน่ใจนะ? ไม่สืบผิด?""
ซวงเอ๋อร์ยังไม่ยอมแพ้ เอ่ยยืนยันอีกครั้ง
ในใจยังคงมีความหวังลมๆ แล้งๆ หวังว่าสายลับจะสืบผิดพลาด หวังว่าจะยังมีแหล่งผลิตอื่นอยู่
ทั่งเจินพยักหน้าอย่างหนักแน่น
"ไม่ผิดแน่นอน ตรวจสอบซ้ำถึงสามรอบ ตำแหน่งเส้นแร่และความบริสุทธิ์ของวัตถุดิบ ยืนยันแล้วว่าไม่ผิดพลาด"
"แร่เหล็กวิญญาณบริสุทธิ์สูงชนิดนี้ ต้องอาศัยสภาพอากาศและธรณีวิทยาที่พิเศษ มีเพียงเส้นแร่ภูเขาตะวันตกในอาณาเขตเป่ยอันเท่านั้นที่ผลิตได้จำนวนมาก ส่วนที่อื่นๆ ล้วนแร่น้อยหรือความบริสุทธิ์ไม่ถึงมาตรฐาน ไม่อาจรองรับการผลิตจำนวนมากของโรงงานสรรพาวุธของเราได้"
ซวงเอ๋อร์ลุกขึ้นยืน
เดินวนไปมาในกระโจม ในใจว้าวุ่นยิ่งนัก
ปัญหาใหญ่ได้มาปรากฏตรงหน้าแล้วจริงๆ
หากต้องการสร้างสรรพาวุธแบบใหม่ต่อไปเพื่อรักษากำลังรบของชายแดนตะวันตก ก็จำต้องได้วัตถุดิบมาจากเป่ยอันศัตรูตัวฉกาจ