【ยินดีต้อนรับสู่โลกสยอง】!
【ที่นี่คุณจะได้สัมผัสความสุขสุดขีด】
【หากระหว่างเล่น คุณพบว่าอวัยวะในร่างกายขาดหายไป สติเลอะเลือน หรือถูกผ่าท้องควักไส้ โปรดอย่าตื่นตระหนก นี่คือเอกลักษณ์ของโลกใบนี้】
【ในนามของโลกสยอง ขออวยพรให้คุณตายเร็วไปเกิดเร็ว ไม่ตายก็ขอให้เสียสติ】
โลกรอบด้านมืดสนิท ลำแสงสีดำพุ่งออกมาเป็นสาย
เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นทีละคน
ทุกคนสวมเครื่องแบบเรียบร้อย บริเวณหน้าอกปักตัวอักษรเหมือนกัน
(โรงเรียนมัธยมหมายเลข 6 เมืองหยางเฉิง)(ห้องเด็กเรียนห่วย)
พวกเขามีสีหน้าเคร่งขรึม แววตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง
“โลกสยอง! ฉันมาแล้วโว้ย!”
เสียงคำรามดังขึ้น
ทำลายบรรยากาศเคร่งขรึมลงในพริบตา
เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งสวมเสื้อลายดอก หนีบกระเป๋าไอ้หมามุ่ยปลอมสภาพพังยับเยินแบบผ่านศึกไว้ใต้รักแร้ ผมเสยเรียบไปด้านหลัง ในกระเป๋ายังมีบุหรี่อยู่ซองหนึ่ง โผล่พ้นปากกระเป๋าออกมาครึ่งซอง
พอมองเห็นตัวอักษร “หวาจื่อ” อยู่ราง ๆ
ด้วยเหตุนี้ ทั้งที่ชายหนุ่มดูอายุแค่สิบแปดสิบเก้า กลับดูกร้านโลกสุด ๆ
เพื่อนนักเรียนหญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงกลางยกมือกุมหน้าผากอย่างจนใจ
“...เฉินฉี! นายทำตัวจริงจังหน่อยได้ไหม? อย่าทำตัวนักเลงหัวไม้ตลอดเวลาได้หรือเปล่า?”
【แต้มพี่ใหญ่ +1】
ชายหนุ่มแสยะยิ้ม
“น้องสาว ไม่ต้องห่วงนะ เข้าไปในโลกสยองแล้วถ้าเราเจอกัน พี่จะพาน้องลุยเอง”
“เรียกฉันว่าหัวหน้าห้อง!”
“ได้เลย น้องสาว”
เพื่อนนักเรียนหญิงกัดฟันกรอด
“นาย! ช่างเถอะ ฉันไม่ขอให้นายทำตัวปกติแล้ว แค่ไม่ไปรบกวนเพื่อนร่วมชั้นก็พอ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยครั้งนี้เป็นการสอบที่สำคัญที่สุดในชีวิตพวกเรา ถ้าไม่ได้เป็นนักผจญภัย ชีวิตนี้พวกเราก็ต้องอยู่ก้นสังคมไปตลอด”
เฉินฉียักไหล่
แสดงท่าทีว่าจะเงียบไปก่อน
เมื่อร้อยปีก่อน โลกสยองจู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นในโลกใบนี้
ผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนถูกดูดเข้าไปอย่างบังคับ
ถูกบังคับให้ผ่านด่านต่าง ๆ ทีละด่าน
เหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ทุกคนหวาดผวา
มีผู้คนจำนวนมากสอบผ่านด่านไม่สำเร็จ คนที่ถูกดูดเข้าไปจึงเสียชีวิตคาที่
สิ่งประหลาดในด่านรุกรานโลกความจริง
ในช่วงหลายปีนั้น ประเทศต่าง ๆ สูญเสียอย่างหนัก
...
ต่อมา ผู้ที่ผ่านด่านได้รวบรวมประสบการณ์มากมาย ทุกคนต่างแบ่งปันเทคนิคของตนอย่างไม่เห็นแก่ตัว
ในชั่วข้ามคืน นักผจญภัยจำนวนมากก็ปรากฏตัวขึ้น
ขอแค่ผ่านด่านได้สักครั้ง และได้คะแนนรวมตั้งแต่ 65 คะแนนขึ้นไป ก็จะกลายเป็นนักผจญภัยได้
เมื่อมีนักผจญภัยปรากฏขึ้น ในที่สุดสิ่งประหลาดในโลกความจริงก็ถูกควบคุมไว้ได้
หลังจากสำรวจมานานนับร้อยปี
ประเทศต่าง ๆ ร่วมมือกันต่อรองเงื่อนไขกับโลกสยอง
สุดท้ายก็กำหนดกฎขึ้นมาข้อหนึ่ง
โลกสยองจะดูดได้เฉพาะนักเรียนที่มีอายุครบสิบแปดปีเท่านั้น
และมอบโอกาสรอดตายให้หนึ่งครั้ง
พูดอีกอย่างคือ ต้องมีอายุครบสิบแปดปีจึงจะเข้าไปในโลกสยองได้
ถึงคุณจะโชคร้ายเสียชีวิตในโลกสยอง
ก็ยังกลับมายังโลกความจริง แล้วใช้ชีวิตธรรมดาไปจนแก่ได้
แน่นอน ถ้าคุณโชคร้ายถูกดูดเข้าไปครั้งที่สอง ถึงอย่างไรก็ต้องตายอยู่ดี
เรื่องนี้ไม่อยู่ในความรับผิดชอบของรัฐ
หลังจากกฎข้อนี้ถูกกำหนดขึ้น
โรงเรียนสอนการเอาชีวิตรอดจากโลกสยองหลากหลายแห่งก็เริ่มเปิดรับนักเรียน
โดยเฉพาะเพื่อถ่ายทอดเทคนิคต่าง ๆ ในโลกสยอง
แต่อัตราการเสียชีวิตในโลกสยองก็ยังคงสูงลิ่ว
สาเหตุหลักคือโลกสยองนั้นเกินจริงเกินไป
มีสิ่งประหลาดอยู่เต็มไปหมด
สิ่งประหลาดส่วนใหญ่ล้วนมีเจตนาร้ายต่อมนุษย์
เพราะการดูดกลืนพลังชีวิตของมนุษย์ช่วยเพิ่มระดับให้สิ่งประหลาดได้
แต่ขอแค่ผ่านด่านแรก และได้คะแนนเกิน 65 ก็จะกลายเป็นนักผจญภัยได้
มีพลังเหมือนสิ่งประหลาด แถมยังพัฒนาขึ้นได้เรื่อย ๆ
การสอบเข้ามหาวิทยาลัยคือโอกาสสำคัญที่สุดที่จะได้เป็นนักผจญภัย
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ก็คงเป็นโอกาสเดียวในชีวิตด้วย
โรงเรียนมัธยมหมายเลข 6 เมืองหยางเฉิงเป็นโรงเรียนมัธยมที่แย่ที่สุดในเมืองหยางเฉิง นักเรียนที่เรียนจบจากที่นี่มีอัตราการเสียชีวิตสูงลิ่ว
ส่วนห้องเด็กเรียนห่วยก็เป็นห้องที่แย่ที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้
ในห้องมีคนเก่งสารพัดแบบ เรียกได้ว่ามีแต่พวกตัวประหลาด
เฉินฉียิ่งเป็นหัวโจกในหมู่พวกนั้น
วันแรกที่เฉินฉีเข้าเรียน
เขาสวมแว่นตาทรงตากบ แต่งตัวสบาย ๆ
ด้านหลังมีบอดี้การ์ดชุดดำสามสิบสี่คนเดินตามมา
โรงเรียนเกือบครึ่งแตกตื่น คิดว่าเป็นลูกชายของเจ้าพ่อมาเฟียคนไหน
ภายหลังถึงได้ชี้แจงว่า พ่อแม่ของเฉินฉีก็เป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา ๆ
ส่วนบอดี้การ์ดชุดดำที่พามาในวันเข้าเรียน ล้วนเป็นแรงงานชั่วคราวที่จ้างมาจากตลาดแรงงาน
อย่าถามว่าทำไมถึงมีสามสิบสี่คน
เพราะค่าเล่าเรียนกับค่าครองชีพที่พ่อแม่เฉินฉีให้มามีแค่สามพันสี่ร้อยหยวน
แรงงานชั่วคราวคนละหนึ่งร้อยหยวน ส่วนชุดดำพวกเขาเอามาเอง
ตามข่าววงในที่ไม่น่าเชื่อถือ วันนั้นที่ห้องผู้อำนวยการ
เฉินฉีถูกพ่อแม่รุมซ้อมทั้งพ่อทั้งแม่ แว่นตากบกระเด็นหาย เสื้อผ้าสบาย ๆ ก็ถูกเตะจนตะเข็บแยก
ตอนนั้นห้องเด็กเรียนห่วยยังไม่ทันได้ก่อตั้งขึ้นด้วยซ้ำ
แต่เฉินฉีกลับกลายเป็นสมาชิกคนแรกไปแล้ว
คนอื่นสอบได้อันดับสุดท้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนถึงขั้นหมดทางเยียวยา ถึงจะถูกย้ายลงห้องเด็กเรียนห่วย
มีแค่เฉินฉีที่ได้สิทธิ์เข้าเรียนโดยตรง
ท่ามกลางโลกมืดมิด
เฉินฉีเม้มปาก
ความทรงจำชวนกระอักกระอ่วนสารพัดกำลังพยายามถาโถมเข้ามาในหัว
“หึ่ง~”
ใจกลางโลกมืดมิด
แท่นสีดำแท่นหนึ่งค่อย ๆ ผุดขึ้นมา
แสงพุ่งออกจากแท่น แล้วตกลงบนมือของทุกคนอย่างทั่วถึง
นี่คือสวัสดิการจากทางการ
การเข้าโลกสยองครั้งแรกจะได้รับไอเทมสุ่มหนึ่งชิ้น
ไอเทมมีทั้งดีและแย่
แต่เพราะกฎของโลกสยองจำกัดเอาไว้
ของดีที่สุดก็มีระดับไม่เกิน Lv.2
ส่วนของแย่ที่สุดส่วนใหญ่ก็เป็นไอเทม Lv.1
เฉินฉีกำแสงที่พุ่งมาไว้ในมือ
เขายิ้มอย่างพึงพอใจ
สิ่งของเป็นทรงสี่เหลี่ยม ด้านสัมผัสค่อนข้างแข็ง
ตรงนี้มืดมาก มองอะไรไม่เห็น
ทำได้แค่ยัดใส่กระเป๋าไปก่อน
ค่อยไปดูเมื่อถึงโลกสยองแล้ว
“ฟึ่บ!”
แท่นค่อย ๆ ยุบกลับลงไปใต้ดิน
ทุกคนรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ตกลงมาจากกลางอากาศ ทำให้ขยับตัวไม่ได้
แต่พวกเขาไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
เพราะตอนเรียนเคยสอนเอาไว้แล้ว
นี่คือสัญญาณก่อนเข้าสู่โลกสยอง
“ฟิ้ว!”
เพื่อนนักเรียนคนหนึ่งกลายเป็นลำแสงแล้วหายไป
ราวกับเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ขึ้นในพริบตา
เพื่อนนักเรียนคนแล้วคนเล่าพากันหายไป
ด่านมือใหม่ของโลกสยองยึดหลักความยุติธรรม
จะไม่ปล่อยให้คนสองคนที่สนิทสนมกันมากลงไปยังด่านเดียวกันเด็ดขาด
เพื่อป้องกันไม่ให้ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน และสร้างความรู้สึกแปลกหน้าที่น่าสะพรึงกลัวให้มากขึ้น
“ฟิ้ว!”
ภาพตรงหน้าเฉินฉีพร่าเลือนไป
พอได้สติกลับมา เขาก็ยืนอยู่หน้าชานชาลาเก่าโทรมแห่งหนึ่งแล้ว
【ยินดีด้วย คุณเข้าสู่ด่านแรก】
【คุณเป็นเด็กจากหุบเขาลึก ตั้งแต่เล็กก็ใฝ่ฝันถึงชีวิตในเมือง คุณตัดสินใจออกจากหุบเขาลึกอย่างเด็ดเดี่ยว เตรียมขึ้นรถไฟไปปักหลักในตำบล】
【เงื่อนไขการผ่านด่าน: ขึ้นรถไฟไปถึงตำบลอูถง และหางานที่มีรายได้ทำให้สำเร็จ】
【จำนวนผู้เข้าร่วม: 10 คน】
เงาร่างอีกเก้าคนปรากฏขึ้นรอบตัวเฉินฉี
เฉินฉีกวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะชะงักไปทันที
เห็นคนหนึ่งปักข้อความไว้ตรงหน้าอกของชุดนักเรียน
(โรงเรียนมัธยมหมายเลข 1 ปักกิ่ง)
ให้ตายเถอะ นี่มันโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งของประเทศเลยนะ
เฉินฉีไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเด็กหัวกะทิแบบนี้ด้วย
“จางเจี้ยน!”
นักเรียนจากโรงเรียนมัธยมหมายเลข 1 ปักกิ่งเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน
นี่คือบทเรียนแรกของโรงเรียนมัธยม เมื่อเข้าโลกสยอง ทุกคนต้องแนะนำตัวกัน เพื่อให้ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน เอื้อประโยชน์ซึ่งกันและกัน ทำร้ายกันและกัน แล้วก็ซ้ำเติมกันให้เต็มที่
อืม ใช่แล้ว ที่ไหนมีคน ที่นั่นก็มีการแข่งขัน
อัตราการเสียชีวิตในโลกสยองสูงลิ่ว การแย่งชิงทรัพยากรและคะแนนกันก็เป็นสาเหตุสำคัญส่วนหนึ่งเหมือนกัน