วิ้ง!
เหนือหัวของหลินโม่ ชื่อ ID ที่ถูกซ่อนไว้ ถูกบังคับให้ปรากฏเป็นตัวอักษรสีแดงเลือด ในชั่วพริบตา ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างตะลึงงัน!
"โม่...โม่โฉ่วเฉิงกุย? นี่มันโม่โฉ่วเฉิงกุยอันดับหนึ่งกระดานเทียนปังงั้นเหรอ!?"
"ให้ตายสิ! ผมยังนึกว่าเขาเป็นมือใหม่ ที่แท้เขาก็คือเซียนอันดับหนึ่งของหมู่บ้านเริ่มต้นของพวกเรา!!"
ในเวลาเดียวกัน ผู้เล่นจากกิลด์วายุในที่เกิดเหตุ เมื่อเห็นตัวตนของหลินโม่ชัดแล้ว ยิ่งตกใจได้ขาอ่อนไปหมด
เพราะพวกเขารู้ดีว่า พวกตนได้ไปหาเรื่องกับคนที่พวกเขาในระดับนี้ ไม่มีทางรับมือได้!
"นี่...นี่...นี่แม่งโม่โฉ่วเฉิงกุย ทำไมไม่มีใครจำได้เลยวะ?"
"ผมก็อยากถามเหมือนกัน! ไม่มีใครจำได้เลยเหรอว่านี่คืออันดับหนึ่งกระดานเทียนปัง? ผมเพิ่งจะเยาะเย้ยเขาว่าเป็นไอ้กระจอก! ไม่รู้ว่าเขาได้ยินหรือเปล่า ถ้าได้ยินผมจบแน่..."
"แม่ง! ได้ยินว่าไอ้โม่โฉ่วเฉิงกุยนี่ แม้แต่หวังจวินเจี๋ย เจ้าพ่อเมืองหนิงอันยังกลัวมัน! หวังจวินเจี๋ยยังเอาไม่อยู่ แล้วพวกเรา...แม่ง! จบกัน!"
ลูกน้องต่างพากันหน้าซีดด้วยความหวาดกลัว
มีเพียงฉินเฟิงที่ไม่เสียกระบวน
เพราะไม่กลัวเหรอ?
ไม่ แน่นอนว่ากลัวเหมือนกัน
เพราะร้าน 4S ของเขาเทียบกับหวังจวินเจี๋ยที่ร่ำรวยมหาศาลแล้ว ยังสู้ขนเท้าเขาไม่ได้เลย
ขนาดคนที่หวังจวินเจี๋ยยังกลัว แล้วเขาจะไม่กลัวได้ยังไง?
แต่!
ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ถึงจะกลัว ก็ต้องกัดฟันสู้!
ไม่อย่างนั้นต่อหน้าซูอิงเซี่ยสาวในดวงใจของเขา จะต้องขายหน้าอย่างสิ้นเชิง!
ฉินเฟิงกัดฟัน ชี้ไปที่หลินโม่ แล้วตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด: "จัดการมัน! ระเบิดมัน!"
ลูกน้องต่างมองหน้ากันด้วยความไม่เชื่อ
"หัวหน้า นี่เอาจริงเหรอ?"
"อันดับหนึ่งกระดานเทียนปัง...จะระเบิดยังไง?"