ติ๊ง!
จู่ ๆ หลินโม่ก็โอนเงินมา 800 หยวน
ขณะที่ซูอิงเซี่ยกำลังงุนงง หลินโม่ก็พูดว่า: "ครั้งละ 200 นี่คือค่าตัวสี่ครั้งที่ผ่านมา"
เห็นข้อความนี้ แก้มขาวของซูอิงเซี่ยก็แดงซ่านขึ้นมาทันที
เธอทั้งโกรธทั้งอาย
"หลินโม่! นายคิดว่าฉันเป็นโสเภณีจริง ๆ หรือไง!"
แต่พอนึกอีกที ก็รู้สึกเคว้งคว้าง เหมือนจู่ ๆ ก็สูญเสียอะไรบางอย่างไป
"ไม่จริงนะ! หลินโม่เมื่อก่อนไม่ใช่แบบนี้ เมื่อก่อนเขาตามใจฉัน รักฉันมาก ไม่เคยทำร้ายฉันเลย ทำไมตอนนี้รู้สึกว่าเขามีแต่ตัณหากับฉัน ไม่มีความรักแล้ว?"
ขณะที่ซูอิงเซี่ยกำลังโกรธและเคว้งคว้างอย่างไม่มีสาเหตุ หลินโม่ก็ส่งข้อความมาอีก:
"ไปที่เกมเทวพยากรณ์ สร้างตัวละครที่หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 116 เดี๋ยวฉันพาเลเวลอัป"
เมื่อเจอท่าทีเย็นชาไร้ความรู้สึกของหลินโม่ ซูอิงเซี่ยก็กระทืบเท้าด้วยความโกรธ
"เมื่อก่อนนายเรียกฉันว่าที่รักนะ!"
"หลินโม่ นายไม่รักฉันแล้วใช่ไหม!"
มองข้อความโกรธ ๆ ของซูอิงเซี่ย หลินโม่ก็ยิ้มเยาะ
จริง ๆ แล้วซูอิงเซี่ยนี่แหละที่สอนบทเรียนให้เขา: จัดการสาวใจร้าย ก็ต้องใช้หนุ่มเจ้าชู้!
ตอนฉันรักเธอ เธอคือสมบัติล้ำค่า
แต่พอฉันไม่รัก เธอก็คือเศษหญ้า!
นึกถึงสองชั่วโมงที่เพิ่งพายุเข้าเมื่อกี้ หลินโม่ยิ้มเจ้าเล่ห์: "ฉันรักเธอมากแค่ไหน เมื่อกี้เธอยังไม่รู้สึกอีกเหรอ?"
ซูอิงเซี่ยทั้งโกรธทั้งอาย
แต่เมื่อคิดว่ายังต้องพึ่งหลินโม่เพื่อรีดเงินจากหวังจวินเจี๋ยเพิ่ม
ดังนั้นซูอิงเซี่ยก็ไม่กล้าทำให้หลินโม่โกรธ
"งั้นฉันไปหาในเกมละ!"
"ได้"
...
ตีสี่
โลกเทวพยากรณ์
แม้ผู้เล่นที่ทนดึกไม่ไหวจะทยอยออฟไลน์ไปบ้างแล้ว