"พูดจาเหลวไหล! นายนั่นแหละทาสวิญญาณ! ทั้งบ้านนายด้วย!"
หลี่เมิ่งเหยาเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นโต้กลับ!
เสิ่นชิงฉือและหลินเยว่ก็ต้องการพิสูจน์ความบริสุทธิ์!
แต่พวกเธอกลับพบว่า...
ข้างโต๊ะยาว ผู้คนต่างหุบปากสนิท แววตาหลบเลี่ยง!
ไม่มีใครออกเสียงตั้งคำถาม ไม่มีใครผดุงความยุติธรรม!
"ฮิฮิ"
หลี่ไห่หรงเลียริมฝีปาก: "สาวสวย อย่าใจร้อนนักสิ หุ่นดีขนาดนี้ ไม่อยากเปลี่ยนห้องก็ได้นี่ เธออยู่ในห้องนั่นแหละ เดี๋ยวพวกเราไปหาเอา..."
"คนไร้ยางอาย!"
หลี่เมิ่งเหยาโกรธจัด เธอคิดถึงหวังเมิ่งเมิ่งเหลือเกิน ถ้ามีหล่อนอยู่ คำพูดต่ำช้าแบบค้านี้โดนสวนกลับแน่นอน!
เสิ่นชิงฉือดึงแขนหลี่เมิ่งเหยามาไว้ข้างหลังตัวเอง เธอกระซิบ: "เมิ่งเหยา อย่าหุนหัน ฟังที่เฉินอวี่พูดก่อน..."
เธอเองก็มีพรสวรรค์ระดับ S หากตัวต่อตัว ไม่กลัวหลี่ไห่หรง
แต่ตอนนี้ในห้องอาหาร ฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนมากกว่ามาก
เมื่อเผชิญกับฝูงหมาจิ้งจอกพวกนี้ เธอก็ไร้ความมั่นใจ
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เฉินอวี่ เขาค่อย ๆ ลุกขึ้น: "อยู่นาน อยากเปลี่ยนห้องไม่ใช่เหรอ? แต่ละคนทำเป็นสวมรอยคุณธรรม..."
"ไอ้หนู แกพูดอีกทีสิ?!"
ข้างหลังหลี่ไห่หรง ชายใส่แว่นกันแดดทุบโต๊ะดังสนั่น: "คิดว่าพวกเราชิงเต้าฟูมาเจรจากับแก?
ลูกน้องชิงเต้าฟูร่างกำยำหลายคนกรูเข้ามาล้อม สีหน้าไม่เป็นมิตร!