ชั้นสองของซูเปอร์มาร์เก็ตไม่ใหญ่นัก มีเพียงทางเดินแคบ ๆ ทางเดียว
ประตูสองบานที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกัน
จางจื่อหาววิ่งนำเข้ามาก่อน สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเลือกห้องทางซ้าย เฉินอวี่ไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ
ผลักประตูไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
ห้องไม่ได้กว้างขวางมากนัก แต่จัดวางอย่างกะทัดรัด มีเตียงคู่ขนาดใหญ่วางชิดผนัง
ข้างเตียงมีโต๊ะหัวนอน บนนั้นมีนาฬิกาปลุกที่หยุดเดินนานแล้ว
ที่น่าแปลกใจที่สุดคือ ภายในห้องยังมีห้องน้ำส่วนตัวกั้นออกมาด้วย
แม้ตอนนี้จะไม่มีน้ำไม่มีไฟ แต่ก็นับว่าสะดวกสบาย
"อวี่ซิน ฉันไปเป็นเพื่อนเธอข้างล่างนะ"
จางจื่อหาวเห็นแฟนสาวกลัวนิด ๆ จึงอาสาลงไปเป็นเพื่อน
เติ้งอวี่ซินพยักหน้า "อื้ม ๆ..."
เมื่อทั้งสองจากไป เฉินอวี่ได้ครอบครองเตียงใหญ่คนเดียว นับว่าไม่เลวเลย
พูดแล้ว พรสวรรค์ระดับ SSS ของเขา "บัลลังก์หงหลวน" จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ทำเครื่องหมายหงหลวนเลยสักคน
ในทางทฤษฎี
หลังจากที่เขาเผยให้เห็นความสามารถในการล่วงรู้เล็กน้อย พวกผู้หญิงก็พึ่งพาเขาในระดับหนึ่ง
แต่ความรู้สึกเช่นนั้น กลับไม่ก่อให้เกิดการตัดสิน...
หรือว่า "การเชื่อมต่อ" ในคำอธิบายพรสวรรค์ ไม่ใช่การเชื่อมต่อทางความรู้สึก?
แต่เป็นการเชื่อมต่อในรูปแบบอื่น?
"ต้องลองทุกสถานการณ์"
"เช่นการเชื่อมต่อที่ตรงไปตรงมาที่สุด"
เฉินอวี่ค่อย ๆ หลับตาลง นิ่งรอคอย
...
...
ชั้นหนึ่งซูเปอร์มาร์เก็ต จางจื่อหาวดึงเติ้งอวี่ซินไปที่มุมหนึ่ง
ที่นี่กองกล่องกระดาษเปล่าไว้ ค่อนข้างมิดชิด
"อวี่ซิน ไอ้หมอนั่นจัดให้เธอเป็นคนแรก ไม่เห็นพวกเราในสายตาเลย! แม้แต่ตัวมันเองก็ไม่จัดเข้าเวร ก็แค่ขี้เกียจ ทำเป็นว่าตัวเองสำคัญนัก!"