จางวั่นเยว่พูดอย่างจริงจังว่า “รถพวกเราอัปเกรดมาแล้ว ก็เลยอุ่นเป็นธรรมดา”
“อัปเกรด...”
จางหลงฉีถอนหายใจ “อัปเกรดแล้วทำให้ในรถร้อนขนาดนี้เลยเหรอ? ผมเห็นแต่ตัวเลือกอัปเกรดพวกกำลังเครื่อง เกราะแข็งอะไรพวกนั้น”
“มีตัวเลือกกันหนาวบ้างนิดหน่อย ก็พื้น ๆ มาก ๆ แถมมีตัวเลือกที่ติดฟิล์มพลาสติกที่ตัวถังด้วย...”
เขาลูบช่องลมร้อนเหนือหัว “เจ๋ง! เจ๋งจริง ๆ!”
หลิวจื่อเซวียนยิ่งระงับความอยากรู้ไม่อยู่ ลุกจากที่นั่งเดินสำรวจไปทั่วแบบกะล่อน ๆ
“เฮ้ย! พวกเธอห้าคน ทำไมในรถกว้างจัง?”
“ทางเดินตรงกลางก็กว้าง!”
“เดี๋ยวนะ นั่นอะไรน่ะ?”
หลิวจื่อเซวียนเดินไปด้านหลัง มองประตูโลหะแล้วร้องอุทาน “ให้ตายสิ! รถนี่มีห้องแยกด้วย?”
จางหลงฉีหรี่ตาทันที “ห้องแยก???”
หลินเยว่ที่ซึมอยู่ตลอด ก็เงยหน้าขึ้นเพราะเสียงร้องของหลิวจื่อเซวียน
เธอมองอย่างขลาด ๆ “โอ้โห นี่มันรถบ้านไม่ใช่เหรอ?”
เสิ่นชิงฉือเองก็แอบตกใจ ยิ่งหางตามองไปที่ทางเดิน เห็นจานอาหารบนโต๊ะเล็ก
ดูเหมือนจะเป็นกุ้งมังกร
รถคันนี้มันผิดปกติเกินไปแล้ว ต่างจากที่เธอคิดไว้อย่างสิ้นเชิง
มันสะดวกสบายเกินไป
แต่ความสะดวกสบายแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ