...
ประมาณ 10 นาทีต่อมา
เฉินอวี่เดินออกจากห้อง 312 ด้วยสีหน้าพอใจ
เบื้องหลัง สาวทั้งสามเดินตามมาส่งถึงประตู
"พี่เฉินอวี่~ จะไปแล้วเหรอ?"
ซูซือแทบจะเอาทั้งตัวพิงกับกรอบประตู กระดุมเสื้อสองเม็ดบนถูกปลดออก เผยให้เห็นสิ่งที่แยงตา ปลายลิ้นเลียริมฝีปาก "ไม่อยู่นั่งต่ออีกหน่อยเหรอ? ให้ฉันนวดไหล่ให้ไหม..."
จางเสวี่ยเหล่ยยืนทรงตัวไม่อยู่ "อุ๊ย" เสียงหนึ่ง แล้วทั้งตัวก็ล้มเข้าหาแผ่นหลังของเฉินอวี่
หน้าอกของหล่อนกดทับอยู่บนแขนของเฉินอวี่อย่างแนบแน่น "น้องเฉินอวี่ช่วยพยุงฉันหน่อยสิ คุณช่วยพวกเราไว้ตั้งมาก ต้องตอบแทนให้ดีๆ สิ..."
เฉินอวี่นึกอะไรขึ้นมาได้ หันไปถาม "จริงสิ การ์ดเชิญของพวกคุณล่ะ?"
ซูซือรีบยื่นการ์ดสีดำให้ทันที ใบหน้าเปื้อนยิ้ม
จางเสวี่ยเหล่ยก็เช่นกัน รอคอยอย่างใจจดจ่อ
เฉินอวี่ถามด้วยความสงสัย "สองใบ? นี่ของทีมธนาคารเหรอ?"
จางเสวี่ยเหล่ยพยักหน้าอายๆ "อืม เรา... แลกเปลี่ยนกันนิดหน่อย..."
แม้ไม่รู้ว่าพวกหล่อนไปเกลี้ยกล่อมทีมธนาคารมายังไง
แต่ใจที่อยากเข้าร่วมขบวนรถของเขานั้นแทบทะลักออกมา
"เออ ดีมาก"
เฉินอวี่ยิ้มแล้วยัดการ์ดเชิญใส่กระเป๋ากางเกง
หมุนตัวเดินจากไป
ซูซือ "?"
จางเสวี่ยเหล่ย "?"
"เดี๋ยวก่อน น้องเฉินอวี่ คุณต้องเอาการ์ดเชิญมาให้เราสิ!"
"ใช่ๆ ต้องมาให้เรา เราถึงจะตอบตกลงได้ ใช่มั้ย?"
สองสาวรีบพุ่งเข้ามา อยากทวงการ์ดเชิญ
เฉินอวี่ทำมือเป็นเชิงให้เงียบ