ไม้กวาดบินมีสถานะในสังคมแม่มดไม่ต่างจากรถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าไปจนถึงรถยนต์ในสังคมมนุษย์
ตัวอย่างเช่น ไม้กวาดรุ่นพื้นฐานที่สิงเซี่ยถืออยู่ตอนนี้ หากเทียบกับสมัยก่อนก็คงเป็นรถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า ความเร็วไม่มากและควบคุมได้ง่าย
ส่วนไม้กวาดระดับสูงกว่านั้น อย่างไม้กวาดกลไกที่ลั่วเซวียนใช้ ก็เปรียบได้กับรถจักรยานยนต์สมรรถนะสูง ความเร็วมากกว่า แต่การควบคุมก็ยากขึ้นตามไปด้วย
ไม้เท้าเวทกับไม้กวาด เรียกได้ว่าเป็นของคู่กายสองสิ่งของแม่มด ไม้เท้าเวทใช้ร่ายเวทมนตร์ ส่วนไม้กวาดใช้เดินทาง
แม่มดที่ขี่ไม้กวาดไม่เป็น ถือว่าไม่ได้มาตรฐาน!
“ไม่ต้องกลัว บนไม้กวาดมีเวทมนตร์ยึดเกาะอยู่แล้ว ตราบใดที่ร่างกายของเจ้ายังไม่หลุดจากไม้กวาดทั้งหมด ก็ไม่มีทางตกลงมา”
“ภายในเขตสำนักศึกษา ไม้กวาดจะดูดซับพลังเวทที่มีอยู่ทุกหนแห่ง เพื่อคงการทำงานของเวทมนตร์ประจำตัวเอาไว้ แต่เมื่อออกนอกเขตสำนักศึกษาแล้ว เจ้าต้องจ่ายพลังเวทที่ไม้กวาดใช้ไปด้วยตนเอง”
“แต่ช่วงนี้พวกเจ้าคงออกจากสำนักศึกษาไม่ได้ชั่วคราว ยังไม่ต้องกังวลเรื่องนี้”
สิงเซี่ยขี่ไม้กวาดอย่างประหม่า ขณะที่อิ๋นคงยืนอยู่ข้าง ๆ คอยอธิบายข้อมูลพื้นฐานของไม้กวาดให้นางฟัง
ก่อนหน้านี้ตอนนั่งไม้กวาดของลั่วเซวียน สิงเซี่ยเพียงรู้สึกว่ามันค่อนข้างอันตราย แต่พอตนเองกลายเป็นผู้ควบคุมไม้กวาด นางจึงตระหนักว่าแท้จริงแล้วไม้กวาดบินไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด
หลังจากขึ้นไปนั่งคร่อมไม้กวาดและจับด้ามเอาไว้ นางก็สัมผัสได้ถึงพลังอ่อนโยนสายหนึ่งที่หลั่งไหลออกมาจากไม้กวาด ยึดร่างนางไว้บนไม้กวาด