หนานชิงไม่มีเรียนในวันถัดมา เธอจึงนอนจนเกือบเที่ยงถึงค่อยตื่น
พอตื่นขึ้นมาก็พบว่ามีคนในกลุ่มแท็กชวนเธอออกไปเที่ยวและชอปปิง
หนานชิงตอบกลับว่า “ไม่ไปหรอก วันนี้ไม่อยากออกไปข้างนอก อากาศร้อนเกินไป”
“งั้นตอนเย็นไปไหม?”
“ตอนเย็นไม่ว่าง”
“แหม ๆ มีคนนัดเหรอ?”
“อืม”
ในกลุ่มคึกคักขึ้นมาทันที ต่างคนต่างจินตนาการกันไปสารพัด แล้วก็รีบถามกันยกใหญ่
“หนานชิง เธอนัดเดตกับใครเหรอ?”
“ผู้ชายหรือผู้หญิง เธอมีแฟนแล้วเหรอ?”
“ต้องผู้ชายสิ หนานชิงของเราสวยขนาดนี้ มีแฟนก็เป็นเรื่องปกติ แค่ไม่รู้ว่าสะดวกบอกไหมว่าเป็นใคร?”
หนานชิง: “...อย่ามาแซวกันสิ”
“ไม่แซวหรอก บอกมาสิ”
“ไม่แซวหรอก บอกมาสิ”
“ไม่แซวหรอก บอกมาสิ”
“...”
หนานชิง: “จะไปกินข้าวที่หาวอวิ๋น หาวอวิ๋นมีเมนูใหม่ ถ้าพวกเธอว่างก็ลองไปชิมกันได้นะ”
พูดจบเธอก็ปิดโทรศัพท์แล้วไปล้างหน้าแปรงฟัน
ส่วนคนในกลุ่มต่างก็พูดกันว่าจะไปกินข้าวที่หาวอวิ๋นตอนเย็น แถมจะได้แอบดูด้วยว่าหนานชิงนัดเดตกับใคร
“เย็นนี้นัดกันที่หาวอวิ๋นไหม?”
“ไปเป็นก้างขวางคอคงไม่ดีมั้ง ฮ่า ๆ ๆ งั้นเราเหมาร้านข้าง ๆ ดีไหม?”
“เอาสิ ๆ”
“ตั้งแต่เกิดเรื่องคราวก่อนจนถึงตอนนี้ ฉันยังใจหายไม่หายเลย หวังว่าเหล้ากับอาหารของหาวอวิ๋นคืนนี้จะช่วยปลอบขวัญดวงใจที่บอบช้ำของฉันได้นะ”
“แหวะ ผู้ชายอกสามศอกพูดอะไรตุ้งติ้งแบบนี้”
“ฉันตุ้งติ้งตรงไหน?”
“นายก็ตุ้งติ้งนั่นแหละ”
“ประเด็นของเราไม่ใช่ไปดูว่าหนานชิงนัดเดตกับใครเหรอ?”