“นางเอกทำงานเป็นนางแบบถือเครื่องประดับในงานประมูลค่ะ เธอต้องถือเครื่องประดับไปให้ลูกค้าวีไอพีบนชั้นสองชมใกล้ ๆ ด้วย เพราะอย่างนี้ถึงถูกมหาเศรษฐีจอมตัณหาหมายตาและวางยาเข้า พระรองช่วยเธอไว้แล้วพาไปโรงพยาบาล ทั้งสองคนก็เลยได้รู้จักกันอย่างจริงจังค่ะ”
เอ้อร์เอ้อร์เป็นระบบที่ทำหน้าที่อย่างเต็มกำลัง มันเสริมว่า “เพราะพระรองเป็นคนพาเธอไปโรงพยาบาล ไม่ได้ทำอะไรเธอ นางเอกจึงเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อเขา รู้สึกว่าพระรองเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ใช่คนเลว ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงดีขึ้นค่ะ”
หนานชิงหลับตาพักสายตาอยู่ในรถ ฟังเอ้อร์เอ้อร์พูดไปพลาง ในหัวก็คิดแผนการที่จะทำต่อไปได้อย่างรวดเร็ว
“ตลอดสี่ปีในมหาวิทยาลัยนี้ ฉันต้องคอยขัดขวางไม่ให้พวกเขาเจอกันกี่ครั้งกันนะ” หนานชิงนวดข้างจมูกอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย
เอ้อร์เอ้อร์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “อะไร แค่นี้ก็เบื่อแล้วเหรอ?”
“เปล่า แค่บ่นเฉย ๆ”
เธอไม่ได้เบื่อเลย กลับรู้สึกว่าน่าสนใจมาก
ไม่เพียงแต่มีร่างกายที่แข็งแรงขึ้นเท่านั้น ภารกิจพวกนี้ยังทำให้ชีวิตของเธอมีสีสันขึ้นด้วย ดีไม่น้อยเลย
รถแล่นอยู่หนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงสถานที่จัดงานประมูล
สถานที่จัดงานเป็นอาคารชื่อดัง มองจากด้านนอกก็เห็นถึงความหรูหราโอ่อ่า
รถหรูเพิ่งแล่นมาถึงหน้าทางเข้า ก็มีคนเข้ามาเปิดประตูรถให้ พร้อมช่วยนำรถไปจอด
แต่ปกติรถของหนานชิงไม่อนุญาตให้คนนอกที่ไม่คุ้นเคยมาขับ ยกเว้นคนขับรถ คนขับจึงไปจอดรถด้วยตัวเอง
มีคนเข้ามานำทางหนานชิง “คุณหนาน เชิญทางนี้ค่ะ”