“แต่คุณจับมือฉันแบบนี้ ฉันรู้สึกแปลก ๆ นะ...”
“แปลกตรงไหน เราเป็นเพื่อนสนิทกัน เพื่อนสนิทจับมือกันไม่ได้หรือไง?” อันโม่ฉือถามเสียงแหบพร่าอย่างเชื่องช้า
พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน ราวกับว่าถ้าหนานชิงปฏิเสธไม่ยอมจับมือ ก็เท่ากับพิสูจน์ว่าพวกเขาไม่ใช่เพื่อนกัน
หนานชิงจึงได้แต่ปล่อยให้เขาจับมือต่อไป
เวลานี้คนในโรงเรียนไม่ได้มีมากนัก ส่วนใหญ่ไปกินข้าวที่โรงอาหารกันแต่เนิ่น ๆ แล้ว บางคนก็ออกจากโรงเรียนไปแล้วเช่นกัน
อันโม่ฉือจูงมือหนานชิงเดินไปด้วยกัน ใบหน้าของหนานชิงแดงก่ำ “อันโม่ฉือ ผู้หญิงกับผู้ชายจับมือกันแบบนี้ในโรงเรียน เดี๋ยวครูก็จับได้หรอก”
อันโม่ฉือชะงักไปเมื่อได้ยิน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าผู้หญิงกับผู้ชายทำแบบนี้แล้วคนอื่นอาจเข้าใจผิดว่ากำลังคบกัน...คบกันอย่างนั้นหรือ...
