อันโม่ฉือสัมผัสได้ถึงร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขน ศีรษะของเธอพิงอยู่บนอกเขา ทุกครั้งที่หายใจเข้า เขาก็ได้กลิ่นหอมจากกายเธอ
ความเจ็บแปลบตรงหัวไหล่กับกลิ่นหอมที่ปลายจมูกทำให้อันโม่ฉือคลุ้มคลั่งจนลุ่มหลง
“ก้าวมาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันไม่มีทางถอยอีก ฉันไม่ปล่อยคุณไปหรอก...”
ถ้าปล่อยเธอไป สัญชาตญาณของอันโม่ฉือบอกว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอคงไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีก
ในเมื่อก้าวข้ามเส้นนั้นมาแล้ว เขาก็จะไม่หันหลังกลับ
หนานชิงซุกอยู่ในอ้อมแขนเขาจนหายใจไม่ค่อยออก เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว พอฟ้ามืดต้องมีคนออกตามหาเธอแน่
ถ้าหายตัวไปเกิน 24 ชั่วโมง ก็แจ้งตำรวจได้แล้ว
เธอปล่อยให้เรื่องไปถึงขั้นนั้นไม่ได้เด็ดขาด
24 ชั่วโมงนับจากนี้จะเป็นช่วงเวลาสำคัญที่เธอจะช่วยอันโม่ฉือ และตอนนี้ก็เป็นช่วงเวลาที่ต้องช่วยตัวเองด้วย