เมื่อไม่ได้รับคำตอบ หนานชิงก็พูดต่อว่า “คุณไม่ค่อยชินกับการเป็นฝ่ายชวนคุยหรือผูกมิตรกับคนอื่นใช่ไหมคะ”
เธอก้มหน้าล้างผัก เสียงเบาลงเล็กน้อย “ฉันสังเกตแล้วค่ะ นิสัยคุณเหมือนจะเป็นคนไม่ค่อยพูดแบบนี้เอง ไม่น่าแปลกใจที่มีเพื่อนน้อย คุณเพิ่งย้ายมาได้ไม่นาน ทุกคนก็ยังไม่ค่อยรู้จักคุณ”
อันโม่ฉือทำอาหารไปพลาง ฟังเธอพูดไปพลาง
เสียงของเธอนุ่มนวลและอ่อนหวาน โดยเฉพาะยามยืนอยู่ข้างเขาด้วยร่างเล็กบอบบาง ตอนหยิบชาม มือของอันโม่ฉือเผลอกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
หนานชิงก้มหน้าเปิดก๊อกน้ำ มือขาวเนียนรองน้ำเล่น เธอไม่ทันสังเกตเลยว่าอันโม่ฉือที่อยู่ข้างกายมีท่าทีผิดปกติ
อันโม่ฉือผัดกับข้าวอย่างคล่องแคล่ว ห้องครัวทั้งห้องถูกเขาจัดเก็บจนสะอาดเอี่ยม ข้าวของวางเป็นระเบียบราวกับเป็นคนเจ้าระเบียบอย่างยิ่ง