ระหว่างทางกลับ เสียงเล็ก ๆ เย็นชาไร้อารมณ์ของเอ้อร์เอ้อร์ก็ดังขึ้นในหัว
“เธอพูดไปก็ใช่ว่านางเอกพวกนั้นจะฟังนะ”
“จะฟังหรือไม่ฟังก็ไม่สำคัญแล้ว นี่เป็นเส้นทางของเธอเอง”
เอ้อร์เอ้อร์ยืนอยู่หน้าจอแสงที่ลอยอยู่กลางอากาศ นิ้วเล็ก ๆ เลื่อนหน้าจอไปมาอย่างไม่ใส่ใจ “จริง ๆ แล้วถึงนางเอกจะกลายเป็นตัวร้ายก็ไม่เป็นไรหรอก ต่อให้ทำลายวงแหวนโชคชะตาของตัวเองไป ไม่นานโลกนี้ก็จะมีนางเอกคนใหม่ปรากฏขึ้น ตัวละครในสามพันโลกไม่เคยถูกกำหนดตายตัวอยู่แล้ว”
“มหัศจรรย์จัง” หนานชิงได้เปิดหูเปิดตาอีกครั้ง
“ใช่แล้ว ตัวเอกของสามพันโลกไม่ได้ถูกกำหนดตายตัว ใครมีโชคชะตาสูงก็ได้เป็นตัวเอก ด้านหลังซูฮุยฮุยยังมีผู้หญิงอีกหลายคนที่มีโชคชะตาสูงเหมือนกัน”
เอ้อร์เอ้อร์เลื่อนดูหน้าจอแสง พลางมองสิ่งของในร้านค้าระบบ มันเลือกอยู่นาน ก่อนจะใช้คะแนนหนึ่งแสนซื้อเสื้อยืดสีขาวตัวหนึ่ง
มีเสื้อผ้าใหม่แล้ว ดีใจจัง
มันยังซื้อเก้าอี้เอนนอนมาด้วย
ในมิติสีฟ้า เด็กน้อยน่ารักน่าเอ็นดูที่แผ่กลิ่นอายเย็นชาออกมาด้วยกำลังง่วนอยู่กับงาน
หนานชิงได้ยินเอ้อร์เอ้อร์พึมพำอยู่คนเดียวว่าแพงจัง แย่งคะแนนกันชัด ๆ คะแนนหมดแล้ว อดใจไว้ อย่าซื้อ
“เอ้อร์เอ้อร์ กำลังทำอะไรอยู่?”
“ชอปปิง”
“?”
เอ้อร์เอ้อร์ขยับเก้าอี้เอนนอน “ฉันมีธรรมเนียมของตัวเอง เปลี่ยนผู้ดูแลทั้งทีก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ เฟอร์นิเจอร์ในมิติของฉันก็ต้องเปลี่ยนใหม่เหมือนกัน หลังจากสังเกตเธอมาพักหนึ่ง ฉันคิดว่าเธอพอจะเป็นผู้ดูแลที่ผ่านเกณฑ์ได้ วันนี้เลยเปลี่ยนของใหม่ให้ตัวเองด้วย