เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเขาจะตอบตกลงหรือเปล่า
ยังไม่ทันได้ยินคำตอบจากอันโม่ฉือ กลับได้เห็นการกระทำของเขาเสียก่อน
อันโม่ฉือยื่นมือข้างหนึ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วรับร่มจากมือหนานชิงไป ก่อนจะกางร่มคั่นกลางระหว่างทั้งสองคน
เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจะถือร่มเอง
เซี่ยงเสี่ยวฉิงสูงแค่ประมาณ 160 เซนติเมตร ส่วนอันโม่ฉือสูงกว่าเธอมาก ให้เขาถือร่มจึงสะดวกกว่า
หนานชิงยิ้ม “ไปกันเถอะ ก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้เลยว่าคุณอยู่ที่เดียวกับฉัน คงเพราะคุณไปโรงเรียนสาย แล้วตอนเลิกเรียนก็กลับเร็วด้วยมั้ง”
“อืม”
“ช่วงนี้ฝนจะตกทุกวัน คุณพกร่มมาด้วยทุกวันจะดีกว่านะ เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศเย็นลง ถ้าโดนฝนจะเป็นหวัดง่าย”