หนานชิงฝืนความเจ็บปวดอย่างหนักแล้วนั่งลงข้างเตียง “เอ้อร์เอ้อร์ ถ้าจำเป็นก็เปิดทางลัดให้ฉันหน่อยนะ ฉันกลัวจริง ๆ ว่าจะตายขึ้นมา”
คนที่รักสุขภาพอย่างเธอที่สุด กลับต้องทรมานร่างกายตัวเองเพื่อทำภารกิจ
หนาวสะท้านไปทั้งตัว ราวกับวิญญาณกำลังตำหนิเธออยู่
ยิ่งคนที่เคยเจ็บป่วยมาก่อน ก็ยิ่งทะนุถนอมร่างกายของตัวเอง วันนี้เธอปล่อยตัวตามใจเกินไปแล้ว
เอ้อร์เอ้อร์พยักหน้า “ได้”
หนานชิงเป็นโฮสต์ที่มีศักยภาพมาก เอ้อร์เอ้อร์เองก็ไม่อยากให้เธอตายเร็วขนาดนั้น
อาหารเป็นพิษแบบนี้ หากส่งโรงพยาบาลทันเวลา ก็ใช่ว่าจะต้องตายเสมอไป
หนานชิงกุมท้อง เดินโซเซไปยังห้องน้ำ “อ้วก… แค่ก ๆ… อ้วก…”
เธออาเจียนจนรู้สึกเหมือนกระเพาะกำลังจะทะลักออกมา พออาเจียนเสร็จ หนานชิงก็ยื่นมือไปล้วงคอเพื่อให้อาเจียนต่อ