ไม่ว่าจะกลางวันหรือกลางคืน โลกาวินาศก็เต็มไปด้วยเสียงคำรามของซอมบี้
ตอนหนานชิงอาบน้ำ เธอได้ยินเสียงซอมบี้คำรามดังขึ้นครั้งหนึ่ง ฟังดูเหมือนจะอยู่ในห้องชั้นเดียวกันนี้
เธอไม่ได้สนใจเสียงนั้น ขอแค่รับประกันได้ว่าห้องที่เธอพักไม่มีซอมบี้ก็พอ ส่วนห้องอื่นจะมีซอมบี้หรือไม่ เธอไม่อาจดูแลได้ทั่วถึงนัก
เมื่อสวมเสื้อผ้าสะอาดแล้ว อารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นทันตา
หนานชิงหอบกระบองเหล็กขนาดใหญ่หนักหลายสิบจินของตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ กระบองเหล็กก็ต้องล้างให้สะอาดเอี่ยม บนนั้นมีเศษเนื้อกับมันสมองของซอมบี้ติดอยู่ น่าขยะแขยงเหลือเกิน
เธอล้างกระบองเหล็กอยู่ราวสิบนาที กว่าจะพอใช้ได้
นี่คืออาวุธที่เธอใช้เดินทางในโลกาวินาศ จะปล่อยให้สกปรกมอมแมมไม่ได้เด็ดขาด
หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อย หนานชิงก็เดินไปมองใบหน้าของตัวเองในกระจกที่แตกร้าว
“...หน้าตาน่ารักเหมือนเด็กสาวโลลิมากเลย เหมือนตุ๊กตาเลยนะ” หนานชิงลูบแก้มน้อย ๆ ที่ประณีตงดงามของตัวเอง เจ้าของร่างเดิมหน้าตาชวนให้คนเข้าใจผิดเกินไปแล้วหรือเปล่า?