หนานชิงไม่ได้รีบเก็บเสบียงใส่กระเป๋า แต่เหวี่ยงท่อนเหล็กเดินค้นทั่วร้านขายของชำ
จัดการอันตรายที่อาจซ่อนอยู่ให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยเก็บอาหารที่นี่ให้ดี
ดูเหมือนร้านขายของชำแห่งนี้จะยังไม่เคยมีใครค้นพบ ของบนชั้นวางจึงยังเต็มอยู่เหมือนเดิม
ร้านขายของชำมีขนาดไม่ใหญ่นัก รอบด้านเงียบสงัด หนานชิงเดินไปได้ไม่นาน จู่ ๆ ก็มีซอมบี้แขนขาดตัวหนึ่งโผล่ออกมาจากหลังชั้นวางแถวในสุด!
ซอมบี้แขนขาดเพศชายคำรามพลางพุ่งเข้ามา
หนานชิงถอยหลบอย่างรวดเร็ว พอซอมบี้ทำท่าจะพุ่งเข้าใส่เป็นรอบที่สอง เธอก็ฟาดท่อนเหล็กใส่มันทันที
ท่อนเหล็กหนัก ๆ กระแทกเข้ากับศีรษะซอมบี้ เนื้อเละและสมองกระจายออกมาในพริบตา
เอ้อร์เอ้อร์ค่อนข้างรักความสะอาด พอเห็นภาพแบบนั้นก็จัดการใส่ภาพโมเสกบนจอแสงทันที
“เฮ้อ แบบนี้ค่อยสบายตาหน่อย”
พอหัวซอมบี้ถูกตีจนเละ มันก็ไม่ขยับอีก
หนานชิงมองท่อนเหล็กในมืออย่างรังเกียจ “สกปรกจังเลย”
เอ้อร์เอ้อร์บอกว่า “ในวันสิ้นโลก น้ำมีน้อยมาก ไม่ลองเช็ดกับเสื้อผ้าซอมบี้ตัวนั้นดูล่ะ?”
หนานชิงเหลือบมองเสื้อผ้าสีดำมอมแมมบนตัวซอมบี้ชาย “รู้สึกว่าเสื้อตัวนั้นก็ไม่ได้สะอาดกว่าท่อนเหล็กของฉันสักเท่าไร”