ฉินเทียนขยับคิ้วเล็กน้อย
อุ้งตีนหมีเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศในยุคนี้ มีเพียงโอกาสพิเศษและบุคคลสำคัญไม่กี่คนเท่านั้นที่ต้องการ
พูดให้ถูกก็คือ เป็นอาหารเลิศรสที่คนมีทั้งเงินและอำนาจอยากกิน
คำขอของเกาเจี้ยนเช่อเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องที่อธิบายได้ด้วยโรงอาหารหรือสวัสดิการทั่วไปของโรงงานเครื่องจักร
คนที่อยู่เบื้องหลังเกาเจี้ยนเช่อคนนี้ต้องเป็นผู้มีอิทธิพลน่ากลัวอย่างแน่นอน
“หมีดำไม่ใช่ของที่จะจัดการได้ง่าย ๆ” ฉินเทียนไม่ได้ตอบตกลงทันที แต่พูดอย่างระมัดระวังว่า “มันดุร้ายกว่าหมูป่ามาก อีกอย่าง ตอนนี้ในป่าลึกก็ไม่ค่อยมีหมีให้เห็นแล้ว ต่อให้เจอเข้า ผมคนเดียวก็คงรับมือไม่ไหว...”
“ฉันรู้ว่าไม่ง่าย” เกาเจี้ยนเช่อพยักหน้า แต่น้ำเสียงหนักแน่น “ถึงได้มาหานายให้ช่วยคิดหาทางไง พี่ชายดูออกว่านายไม่ใช่คนธรรมดา ล่าเสือได้ หาของดี ๆ มาได้ตั้งเยอะ ต้องมีเส้นสายกับฝีมือของตัวเองแน่”
เกาเจี้ยนเช่อลุกขึ้น เดินไปหยุดตรงหน้าต่าง มองเค้าโครงเขตโรงงานในความมืดยามค่ำคืน ก่อนจะพูดโดยหันหลังให้ฉินเทียนว่า “พูดตามตรง นี่ไม่ใช่งานของโรงงาน แต่เป็น...คนสำคัญคนหนึ่งฝากให้จัดการเป็นการส่วนตัว”
“ผู้ใหญ่ท่านนั้นอายุมากแล้ว ร่างกายต้องบำรุง ท่านชอบของแบบนี้”
“เรื่องราคาไม่ใช่ปัญหา ขอแค่ของดี สด และสมบูรณ์...”
เกาเจี้ยนเช่อหันกลับมา สายตาจับจ้องฉินเทียนอย่างจริงจัง “ถ้านายหามาได้ เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่เงินตอบแทน บุญคุณครั้งนี้มีค่ามากกว่าเงิน”
ฉินเทียนเงียบไปหลายวินาที
ความหมายในคำพูดของเกาเจี้ยนเช่อชัดเจนมาก นี่ไม่ใช่การซื้อขายทั่วไป แต่เกี่ยวข้องกับการสร้างเครือข่ายความสัมพันธ์ในระดับที่สูงขึ้น
ถ้าฉินเทียนหาของมาได้จริง ไม่ว่าจะเป็นอุ้งตีนหมีหรือหมีทั้งตัว คุณค่าของเขาในสายงานของเกาเจี้ยนเช่อก็จะเพิ่มขึ้นไปอีก และอาจได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับเครือข่ายของเฮ่อเหยีย บุคคลลึกลับที่อยู่ในระดับสูงกว่านั้น
แต่ความเสี่ยงก็มีอยู่เช่นกัน