ออกจากตระกูลโจวมาแล้ว ลู่อี้หมิงก็ขี่มอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าเข้าเมืองทันที
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็มาถึงโรงเรียนมัธยมปลายเมืองหมายเลขสาม
หน้าโรงเรียนมีผู้คนเดินเข้าออกขวักไขว่ ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนที่มาสมัครเข้ามหาวิทยาลัยกับผู้ปกครองที่มาส่ง
ลู่อี้หมิงเพิ่งจอดรถเรียบร้อย พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นโจวเชียนเชียนอยู่ท่ามกลางฝูงชน
เธอสวมเดรสสีอ่อนสะอาดตา รูปร่างเพรียวบาง ใบหน้าสะอาดสะอ้าน กำลังเดินออกจากอาคารเรียนมากับแม่อย่างเหลียงเหมย์ ดูท่าทางคงกรอกใบสมัครเสร็จแล้ว
“แม่ รอหนูตรงนี้แป๊บนะ หนูจะไปคุยกับลู่อี้หมิงสักสองคำ” โจวเชียนเชียนเห็นร่างคุ้นตา ดวงตาก็เป็นประกาย รีบบอกแม่แล้ววิ่งตรงไปหาลู่อี้หมิง
เหลียงเหมย์ขมวดคิ้ว สีหน้าไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ห้ามในทันที เพียงยืนมองอยู่ที่เดิม
“เชียนเชียน กรอกใบสมัครเสร็จแล้วเหรอ” ลู่อี้หมิงยิ้มพลางถาม
โจวเชียนเชียนวิ่งมาหยุดตรงหน้า แก้มแดงระเรื่อ “อือ เสร็จแล้ว ลู่อี้หมิง ฉันเลือกมหาวิทยาลัยซิ่งโจวเป็นอันดับหนึ่ง อย่าลืมล่ะ”
“วางใจเถอะ ลืมไม่ได้หรอก” ลู่อี้หมิงยิ้มกว้างแล้วถาม “เธอเลือกเรียนสาขาอะไร”
“สายบริหารธุรกิจ” โจวเชียนเชียนตอบตามตรง แล้วเงยหน้ามองเขา “แล้วนายล่ะ”
“ฉันตั้งใจจะเลือกสายคอมพิวเตอร์” ลู่อี้หมิงตอบ
โจวเชียนเชียนยิ้มออกมา “ไม่เป็นไรหรอก เรียนคนละสาขาก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้อยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันก็พอ”
ทั้งสองคุยกันอีกไม่กี่คำ เธอกลัวแม่จะรอนาน จึงรีบโบกมือแล้ววิ่งกลับไปหาเหลียงเหมย์
เหลียงเหมย์เห็นท่าทางของลูกสาวแล้วอดถอนหายใจพลางส่ายหน้าไม่ได้ “ลูกคนนี้นี่ แม่บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้รักษาระยะห่างจากเขา แต่ลูกก็ไม่ยอมฟังจริง ๆ ลูกสาวโตแล้วก็รั้งไม่อยู่เสียแล้ว”
โจวเชียนเชียนไม่ได้โต้แย้ง เพียงคล้องแขนแม่ไว้ “แม่ เรากลับกันเถอะ”
แม่ลูกเดินเคียงกันออกจากหน้าโรงเรียน
ลู่อี้หมิงไม่ได้อยู่ต่อ เขาเดินตรงเข้าไปในห้องคอมพิวเตอร์ของโรงเรียน กรอกใบสมัครของตัวเอง โดยเลือกสายคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยซิ่งโจวเป็นอันดับหนึ่ง
หลังกรอกใบสมัครเสร็จ เขาไม่ได้รีบขี่รถกลับหมู่บ้าน