บ้านของลู่อี้หมิงเพิ่งติดตั้งเครื่องปรับอากาศ ตู้เย็น และเครื่องซักผ้าใหม่ ทั้งครอบครัวกำลังยืนล้อมข้าวของเครื่องใช้ใหม่ บรรยากาศในลานบ้านอบอุ่นและคึกคัก
ในตอนนั้นเอง ร่างเพรียวบางงดงามก็เดินเข้ามาในลานบ้าน
หญิงสาวสวมชุดกระโปรงยาวลายดอกไม้เล็ก ๆ ที่สะอาดเรียบร้อยและเรียบง่าย รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม สัดส่วนงดงาม ผิวขาวผ่อง เธอคือโจวเชียนเชียน
“เชียนเชียนมาแล้ว!”
เมื่อเห็นคนมา พี่สะใภ้หลายคนก็เผยรอยยิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่น
“พี่เชียนเชียน!”
ถางถาง หนานนาน และหวนหวัน เด็กน้อยทั้งสามตาเป็นประกาย รีบวิ่งขาสั้น ๆ เข้าไปหาอย่างตื่นเต้น
ถางถางเงยใบหน้าเล็ก ๆ ขึ้น เล่าเรื่องน่ายินดีด้วยเสียงใสแบบเด็ก ๆ ว่า “พี่เชียนเชียนคะ บ้านเราติดแอร์แล้ว ในบ้านเย็นสบายมากเลยค่ะ!”
เด็กทั้งสามชอบโจวเชียนเชียนมากเป็นพิเศษ เมื่อก่อนตระกูลหลู่ใช้ชีวิตลำบาก เด็ก ๆ แทบไม่มีขนมกิน โจวเชียนเชียนจึงมักแอบเอาลูกอมกับของกินเล่นมาเยี่ยมพวกเขาอยู่เสมอ ในใจของเด็กน้อยทั้งสาม พี่สาวคนนี้ช่างอบอุ่นและสนิทสนมเป็นพิเศษ
“อืม พี่ได้ยินแล้ว ดีใจแทนพวกเธอจริง ๆ” โจวเชียนเชียนยื่นมือไปลูบศีรษะเด็กน้อยทั้งสามอย่างอ่อนโยน รอยยิ้มหวานละมุนชวนให้รู้สึกสบายใจ
พี่สะใภ้ใหญ่เหลือบมองถุงผ้าในมือโจวเชียนเชียน ก่อนจะถามยิ้ม ๆ ว่า “เชียนเชียน เอาของอร่อยมาให้เด็ก ๆ อีกแล้วเหรอ?”
โจวเชียนเชียนพยักหน้าเบา ๆ แล้วยื่นถุงในมือให้ “อยู่บ้านไม่มีอะไรทำ ฉันเลยทำขนมข้าวเหนียวสาหร่ายไว้หน่อย เอามาให้หนานนานกับพวกเขาลองชิมค่ะ”
นี่เป็นของกินเล่นขึ้นชื่อของหมู่บ้านประมงเล็ก ทำจากสาหร่ายทะเลสดที่หาได้ในท้องถิ่น สับให้ละเอียดแล้วผสมกับแป้งข้าวเหนียว กุ้งแห้งสับ และน้ำตาลเล็กน้อย ก่อนนำไปนึ่งจนสุก เนื้อนุ่มเหนียว หวานหอม มีกลิ่นทะเลจาง ๆ เป็นของกินเล่นทำเองที่คนในหมู่บ้านชอบกัน
“มิน่าล่ะถึงได้หอมขนาดนี้ เชียนเชียนนี่มือไม้คล่องจริง ๆ” พี่สะใภ้ใหญ่เอ่ยชมพร้อมรอยยิ้ม แววตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู “ทั้งหน้าตาดี นิสัยอ่อนโยน แล้วยังทำอาหารเก่งแบบนี้ ไม่รู้ว่าใครได้แต่งกับเธอ ชาตินี้คงมีบุญมหาศาล!”
พี่สะใภ้คนอื่น ๆ ก็พากันกล่าวเสริม ทุกคำล้วนเป็นคำชม