ครอบครัวนั่งพูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง พี่สะใภ้สาม ซุนถิงฟางก็อดถามขึ้นมาไม่ได้ “อี้หมิง คืนนี้พวกเราจะออกทะเลกันอีกไหม”
ลู่อี้หมิงแอบเหลือบมองข้อมูลสร้างความมั่งคั่งของระบบ ก่อนพยักหน้าทันที “ไปสิ คืนนี้พวกเราจะตกปลาตัวใหญ่กันโดยเฉพาะ เป้าหมายคือหลงตุ้นป่าตัวใหญ่”
“หลงตุ้นตัวใหญ่เหรอ?!”
พี่สะใภ้หลายคนตาเป็นประกาย
แน่นอนว่าพวกเธอรู้ดีว่าหลงตุ้นมีค่าขนาดไหน หลงตุ้นคือปลากะรังป่าขนาดยักษ์ เป็นราชาแห่งปลาในทะเลชายฝั่งอย่างแท้จริง ปลาเก๋าทั่วไปหนักไม่กี่จินหรือหลายสิบจินก็นับว่าพบเห็นได้บ่อย แต่หลงตุ้นนั้นหนักตั้งแต่หลักร้อยจินขึ้นไป ตัวใหญ่โตและแข็งแรงอย่างน่าตกใจ
เนื้อปลาชนิดนี้แน่นละเอียด เต็มไปด้วยคอลลาเจน มีคุณค่าทางโภชนาการสูง เป็นเมนูเด่นในงานเลี้ยงระดับหรู ทั้งยังหายากในตลาด พบเจอได้แต่ยากจะครอบครอง
“ใช่แล้ว ตัวใหญ่แบบนี้แหละ” ลู่อี้หมิงลุกขึ้นยืน ยิ้มพลางจัดแจง “พี่สะใภ้ทั้งหลาย เตรียมอุปกรณ์ออกทะเลไว้ล่วงหน้าได้เลย ตอนนี้ผมจะไปร้านอุปกรณ์ตกปลาในตำบล ซื้อคันเบ็ดไฟฟ้าแบบหนักสักชุดไว้รับมือปลาตัวใหญ่หลายร้อยจิน แล้วค่อยไปเจอกันที่ท่าเรือ”
“ได้! พวกเราจะเตรียมตัวเดี๋ยวนี้!”
พี่สะใภ้หลายคนขานรับ ต่างกระตือรือร้นกันเต็มที่
ทุกคนอยากออกทะเลไปเห็นการตกหลงตุ้นกับตาตัวเอง แต่ที่บ้านยังมีเด็ก ๆ อีกตั้งหลายคนให้ดูแล อย่างไรก็ต้องมีคนอยู่เฝ้าบ้าน
จ้าวอวี่ พี่สะใภ้ใหญ่ เป็นคนสุขุมและเข้าใจสถานการณ์ จึงเปิดปากจัดการเอง “ถิงฟาง เสี่ยวถิง เสี่ยวอวิ๋น คืนนี้พวกเธอสามคนที่ยังหนุ่มสาวออกทะเลกันเถอะ หลายครั้งที่ออกทะเล พวกเธอก็ตามไปฝึกจนขับเรือเป็นแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ฉันกับหวันโหรวไปคอยช่วยดูแล”
เชียนหวันโหรว พี่สะใภ้รอง ก็รีบเห็นด้วย “ใช่ ต่อไปให้พวกเธอสามคนเป็นกำลังหลักเวลาออกทะเล เว้นแต่อี้หมิงจะมีแผนพิเศษ ไม่อย่างนั้นฉันกับพี่สะใภ้ใหญ่จะอยู่บ้านดูแลเด็ก ๆ และเฝ้าบ้าน”
“พี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รอง วางใจได้เลย พวกเราจะร่วมมือกับอี้หมิงให้ดี รับรองว่าออกทะเลอย่างปลอดภัยแน่นอน!” ซุนถิงฟางกับอีกสองคนพยักหน้าอย่างจริงจัง แล้วหันไปจัดเตรียมเสบียงสำหรับออกทะเล