สมองอันเชื่องช้าของจงเย่าเหยาในที่สุดก็เริ่มทำงาน
สำหรับตัวประกอบหญิง ตอนนี้เธอต้องการคู่ร่วมงานที่มั่นคงเพื่อจับคู่สร้างกระแส เสิ่นเจียงเยี่ยนก็ได้ คนอื่นก็ได้
ซางจี๋โม่ทั้งหล่อทั้งมีชื่อเสียง ย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย
อีกอย่าง เธอกับเสิ่นเจียงเยี่ยนก็ไม่ได้เป็นแฟนกันจริง ๆ ซางจี๋โม่อย่าหวังจะลากเธอลงไปในบ่อศีลธรรมเลย
แต่ถึงเธอจะไม่ได้มีใจรักชายหญิงให้เสิ่นเจียงเยี่ยน อย่างน้อยก็ยังมีสัญญาผูกมัดอยู่ จะทิ้งเขาส่งเดชได้ยังไงกัน...
“เรื่องนี้ไม่ถูกต้อง ฉันรับปากคุณไม่ได้” จงเย่าเหยาสูดหายใจลึก ก่อนทำท่าทางแน่วแน่ไม่ยอมจำนน
เธอเกลี้ยกล่อมอย่างอดทน “อาจารย์ซาง กลับตัวเสียตอนนี้ยังทันนะคะ คุณอย่าทำแบบนี้อีกเลย”
“หึ” ซางจี๋โม่ยกมือขึ้น หยิบปอยผมยาวที่ตกลงบนไหล่ของเธอมาพันเล่นช้า ๆ รอบปลายนิ้ว สายตาลึกล้ำจับจ้องใบหน้าของเธอ
“คุณก็คงไม่อยากให้เสิ่นเจียงเยี่ยนต้องตกงานไปตลอดหรอกใช่ไหม”
จงเย่าเหยา: “...”
ฉันว่านายก็แค่อยากเล่นงานเสิ่นเจียงเยี่ยนใช่ไหมล่ะ!
เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่ตั้งใจแน่วแน่จะฉกแฟนคนอื่น เธอก็หมดหนทางแล้วจริง ๆ
“งั้น...ฉันจะไปคุยกับเสิ่นเจียงเยี่ยนก่อนค่ะ” จงเย่าเหยาหลุบแพขนตา เอ่ยอย่างอดกลั้นและลำบากใจ
เมื่อบรรลุเป้าหมาย แววพอใจวูบผ่านดวงตาของซางจี๋โม่อย่างรวดเร็ว ทว่าความยินดีนั้นกลับถูกความหม่นหมองกลืนหายไปในพริบตา