“นายอำเภอฟู่ วางใจเถอะ ผมส่งคนออกไปตามหาแล้ว” คำพูดของเว่ยกั๋วจงกลับยิ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ
“รีบแจ้งโจวซื่อไห่ ให้เขาเพิ่มคน ไม่ว่ายังไง เด็กผู้หญิงคนนั้นจะออกจากอำเภอเหวินไห่ไปไม่ได้เด็ดขาด” ฟู่ชิงหงรู้ดีว่า ถึงจะเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แต่เฮ่ออวิ๋นเฟิงสืบเรื่องเขากับกลุ่มบริษัทซื่อไห่มานาน แถมยังวางแผนดักจับไว้ทั่วบ้านโจวซื่อไห่ หากไม่มีคนทรยศเขา ตอนนี้เขากับโจวซื่อไห่คงต้องเข้าไปนอนในคุกแล้ว เฮ่ออวิ๋นเฟิงตายไปก็ดี โชคดีที่มันตายแล้ว ไม่อย่างนั้นทั้งเขา โจวซื่อไห่ และแม้แต่ผู้มีอำนาจที่อยู่เบื้องหลังคนนั้นคงถูกลากออกมาเปิดโปงทั้งหมด
พอคิดถึงตรงนี้ ฟู่ชิงหงก็รู้สึกหวาดผวาขึ้นมา
“วางใจได้ครับ นายอำเภอฟู่ ผมแจ้งคุณโจวไปแล้ว เขาส่งคนออกไปเหมือนกัน แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังหายัยหนูคนนั้นไม่เจอ”
“แล้วคนสนิทของเฮ่ออวิ๋นเฟิงสมัยยังมีชีวิตล่ะ ไปค้นบ้านพวกนั้นหรือยัง?” ฟู่ชิงหงไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
“ค้นแล้วครับ แต่ยังไม่เจอ” เว่ยกั๋วจงรู้สึกหงุดหงิด ตามหลักแล้วทั้งตำรวจและคนของกลุ่มบริษัทซื่อไห่ต่างออกตามหากันหมด ไม่น่าจะหาไม่เจอ แต่เกือบจะผ่านไปทั้งคืนแล้วกลับยังไม่มีความคืบหน้า
“งั้นก็หาต่อ และต้องรีบด้วย พรุ่งนี้ทางเบื้องบนจะส่งผู้กำกับการตำรวจคนใหม่มารับตำแหน่ง”
“อะไรนะ? แล้วผมล่ะครับ?” สีหน้าของเว่ยกั๋วจงที่อยู่ปลายสายเปลี่ยนไปทันที ไหนตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าคราวนี้จะถอดคำว่า ‘รอง’ ออกจากตำแหน่งของเขา หรือว่าจะพลาดอีกแล้ว?
ฟู่ชิงหงขี้เกียจอธิบาย แต่เว่ยกั๋วจงเป็นมีดคมที่สุดในมือเขา ตอนนี้ยังทิ้งไปไม่ได้
“กั๋วจง ไม่ใช่แค่นายหรอก คราวนี้คนที่เบื้องบนแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรคประจำอำเภอควบตำแหน่งผู้กำกับการตำรวจ”
“หา?” เว่ยกั๋วจงได้ยินเสียงอื้ออึงดังขึ้นในหัว สะดุ้งจนตัวโยน เลขาธิการพรรคประจำอำเภอควบตำแหน่งผู้กำกับการตำรวจ หมายความว่ายังไง? ความรู้สึกวิกฤตที่ไม่เคยมีมาก่อนถาโถมเข้ามาในใจทันที เว่ยกั๋วจงรู้สึกกระวนกระวาย
ไม่ใช่แค่เขา ฟู่ชิงหงเองก็รู้สึกได้ตั้งนานแล้วว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แต่เรื่องนี้เขาทำได้แค่ยอมรับ อีกฝ่ายยังเป็นคนที่เลขาธิการพรรคประจำมณฑลมาส่งถึงตำแหน่งด้วยตัวเอง นี่หมายความว่ายังไง? เป็นสัญญาณอะไร?
เลขาธิการพรรคประจำมณฑลไม่เคยมอบเกียรติยศเช่นนี้ให้ใครในมณฑลตงไห่มาก่อน นั่นแสดงว่าเบื้องบนให้ความสำคัญกับเลขาธิการพรรคประจำอำเภอควบตำแหน่งผู้กำกับการตำรวจคนใหม่มากกว่าเขา อดีตนายอำเภอเหวินไห่คนนี้หลายเท่า หรือไม่ก็อาจส่งคนมาจัดระเบียบเหวินไห่โดยเฉพาะ
“กั๋วจง ไม่ว่าพรุ่งนี้เลขาธิการพรรคประจำอำเภอควบตำแหน่งผู้กำกับการตำรวจคนใหม่จะเป็นใคร เราต้องสนับสนุนและให้ความร่วมมือกับเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข เข้าใจไหม? อย่าให้เกิดปัญหาอะไรขึ้นอีก เข้าใจหรือเปล่า?” ฟู่ชิงหงรู้ดีว่าเฮ่ออวิ๋นเฟิงตายแล้ว เรื่องดูเหมือนจะจบลงชั่วคราว แต่แน่นอนว่ายังไม่จบเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ต่อจากนี้อำเภอเหวินไห่อาจต้องเผชิญกับพายุลูกใหญ่ เพราะเฮ่ออวิ๋นเฟิงไม่ได้ตายเพียงคนเดียว แต่ทั้งครอบครัวของเขาตายหมดแล้ว ทั้งพ่อ แม่ ภรรยา และลูกสาว ล้วนตายในอำเภอเหวินไห่
“กั๋วจง จำไว้นะ ขอแค่ภูเขาเขียวยังอยู่ ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีฟืน ไม่ว่าใครจะมา ก็ไม่มีทางสั่นคลอนสถานการณ์ที่เรารักษาความสงบ ความสามัคคี และการพัฒนาอย่างมั่นคงของอำเภอเหวินไห่ได้ เข้าใจไหม? พวกเราต่างก็เป็นคนเก่าแก่ของเหวินไห่ บางทีเบื้องบนอาจไม่เข้าใจเรา แต่นายกับฉันเป็นคนเหวินไห่ เราต้องปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างในอำเภอเหวินไห่ จะปล่อยให้ใครมาทำร้ายไม่ได้ เข้าใจไหม?” ฟู่ชิงหงพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ หนักแน่น คนที่ไม่รู้เรื่องคงคิดว่าเขาทำไปเพื่อการพัฒนาของอำเภอเหวินไห่จริง ๆ
เว่ยกั๋วจงคิดฟุ้งซ่านไปหมด เลขาธิการพรรคประจำมณฑลจะส่งคนมารับตำแหน่งในอำเภอ? ต่อให้เป็นคนโง่ก็ฟังออกว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา ดูท่าต้องรีบปิดตาข่ายให้เร็วที่สุด ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาตัวเด็กคนนั้นให้เจอ และต้องรีบด้วย
“อีกเรื่อง กั๋วจง คดีฆาตกรรมทั้งครอบครัวของผู้กำกับเฮ่อ ต้องรีบปิดคดีให้เร็วที่สุด เพราะงั้นศพของผู้กำกับเฮ่อกับคนในครอบครัว ฉันแนะนำให้พวกนายจัดการโดยเร็ว อย่าทิ้งอะไรไว้ให้คนอื่นเข้าใจผิด เข้าใจไหม?”
ได้ยินประโยคนี้ เว่ยกั๋วจงหรี่ตาลงเล็กน้อย แน่นอนว่าเขาฟังออกว่านายอำเภอฟู่หมายถึงอะไร ทำลายศพเพื่อปิดบังหลักฐาน ขอแค่ทำลายศพทั้งหมด ต่อให้ภายหลังสืบพบอะไรขึ้นมา ก็ไม่มีศพให้ตรวจสอบเป็นหลักฐาน ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อไม่มีศพแล้วจะสืบยังไง?!
“ทราบแล้วครับ นายอำเภอฟู่ วางใจได้ ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย รับรองว่าจะไม่ทำให้คุณกับสถานีตำรวจอำเภอเหวินไห่เสียชื่อ”
“อืม กั๋วจง ฉันเชื่อมั่นในตัวนายมาตลอด ขอแค่นายจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ตำแหน่งรองของนายต้องถูกถอดออกไม่ช้าก็เร็ว วางใจเถอะ ฉันรับรอง!” ฟู่ชิงหงเริ่มวาดฝันให้เขาอีกครั้ง
เว่ยกั๋วจงรีบแสดงความจงรักภักดีอยู่พักใหญ่ ก่อนจะวางสายแล้วหันไปมองคนด้านหลัง “พวกนายสองคน ไปจัดการศพเฮ่ออวิ๋นเฟิงกับคนในครอบครัว แล้วส่งไปฌาปนสถาน จัดการให้หมด”
“หา?” ทุกคนตกตะลึง คดีเพิ่งเกิดได้ไม่ถึงสองวัน ก็จะจัดการศพผู้ตายทั้งหมดแล้วหรือ?
ทุกคนรู้ว่าเรื่องนี้มีปัญหา แต่ไม่มีใครกล้าพูด มีเพียงคนเดียวที่หัวใจเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่น เขาจะแก้ยังไงดี? เขาแจ้งสำนักงานตำรวจมณฑลไปแล้ว ผู้อำนวยการหรงน่าจะลงมือเร็ว ๆ นี้ แต่เกรงว่าจะไม่ทันเวลา หากศพของเฮ่ออวิ๋นเฟิงกับคนในครอบครัวถูกจัดการไป ถึงตอนนั้นก็ไม่มีทางสืบได้ เพราะเมื่อศพกลายเป็นเถ้ากระดูก เบาะแสที่ตรวจพบก็จะเหลือน้อยนิด เขาเองก็เป็นตำรวจ รู้ดีว่าอาจถึงขั้นสืบอะไรไม่ได้เลย
จะทำยังไงดี? เขาร้อนใจขึ้นมา
“ช่างเถอะ ฉันไปกับพวกนายเอง ส่วนคนอื่น ๆ ออกไปตามหาคน คืนนี้ต้องหาเด็กผู้หญิงคนนั้นให้เจอ” เว่ยกั๋วจงกวาดตามองทุกคน แววตาเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย
ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ตำรวจคนหนึ่งก็รีบร้อนเดินเข้ามา
“ผู้กำกับเว่ย เกิดเรื่องแล้วครับ!” ชายที่เข้ามามีสีหน้าเคร่งเครียดมาก เขามองคนอื่น ๆ แล้วไม่ได้พูดต่อ
“เกิดอะไรขึ้น?” เว่ยกั๋วจงมองคนที่เพิ่งเข้ามา เห็นท่าทางของอีกฝ่ายก็รีบโบกมือ ทุกคนจึงทยอยออกจากห้องทำงาน คนที่เดินรั้งท้ายอดหันกลับไปมองไม่ได้ แต่สุดท้ายก็ไม่กล้า หากเว่ยกั๋วจงสงสัยเขาขึ้นมา เรื่องคงยุ่งแน่
ปัง! ประตูปิดลง เว่ยกั๋วจงรีบหันไปมองอีกฝ่าย ชายคนนั้นรีบพูดว่า “พวกเราพบสิ่งนี้ในตู้เสื้อผ้าบ้านเฮ่ออวิ๋นเฟิงครับ คุณดูสิ...” พูดจบ ตำรวจคนนั้นก็ยื่นกระเป๋านักเรียนใบเล็กสีชมพูมาให้ เว่ยกั๋วจงหน้าถอดสีทันที ก่อนจะร้องขึ้นว่า “นี่คือกระเป๋าของเด็กผู้หญิงคนนั้นเหรอ?”
เขาเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ทันใดนั้นเสียงอื้ออึงก็ดังขึ้นในหัว แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง มือทั้งสองข้างสั่นอย่างแรงจนกระเป๋าแทบหลุดมือ “นายบอกว่าพบในตู้เสื้อผ้าเหรอ? ตู้ไหน?”
“ตู้ในห้องนอนใหญ่ครับ” เพียงประโยคเดียวจากชายคนนั้นก็เหมือนเสียงฟ้าผ่าสองครั้งดังขึ้นข้างหูเว่ยกั๋วจง สมองของเขาหยุดทำงานไปชั่วขณะ ดวงตาจับจ้องกระเป๋าไม่วางตา พูดอะไรไม่ออก จบแล้ว ตอนนั้นเด็กผู้หญิงคนนั้นอยู่ในที่เกิดเหตุ เธออยู่ในที่เกิดเหตุฆาตกรรม!”