ราวครึ่งชั่วโมงต่อมา ลู่อิงเดินออกจากห้องทำงานของเฮ่อกั๋วถิง น่าแปลกที่สีหน้าของเฮ่อกั๋วถิงกลับสงบนิ่งกว่าก่อนหน้านี้มาก เขามองลู่อิงอย่างเหม่อลอย
“ไปพักผ่อนก่อนเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะไปส่งคุณเข้ารับตำแหน่ง”
ตอนนั้นเอง หยวนฮว่าเพิ่งมาถึง พอได้ยินประโยคนี้ก็ถึงกับสะดุ้ง นี่หมายความว่ายังไง หัวหน้าจะไปส่งคนเข้ารับตำแหน่งงั้นเหรอ? ไปที่ไหน?
“เหล่าหยวน มาแล้วเหรอ ขอโทษทีนะ ดึกป่านนี้ยังลากนายออกจากเตียงอีก ไปเถอะ เรามาคุยกันเรื่องแต่งตั้งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอเหวินไห่ด้วยกัน”
“ไม่เรียกผู้ว่าการอู๋มาด้วยเหรอครับ?” หยวนฮว่ารีบเตือน
“เขาไปทำงานนอกพื้นที่ไม่ใช่เหรอ? อย่าเพิ่งไปรบกวนเขาเลย เราคุยกันก่อน อีกอย่างก็แค่เลขาธิการคณะกรรมการพรรคของอำเภอหนึ่ง ไม่ใช่เลขาธิการคณะกรรมการพรรคของเมือง ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้น คุณหรง มาสิ เรามาคุยกัน”
ทั้งสามเดินเข้าไปในห้องทำงาน แม้ประตูห้องจะหนาหนัก แต่จางจื่อเฟิงก็ยังได้ยินเสียงตะโกนด้วยความโกรธของเฮ่อกั๋วถิงแว่วออกมาจากข้างใน เขาไม่กล้าไปไหน ไม่แม้แต่จะขยับตัว ได้แต่เฝ้าอยู่หน้าประตูอย่างเคร่งครัด เขารู้ว่าปฏิบัติการครั้งใหญ่ที่มุ่งเป้าไปยังอำเภอเหวินไห่อาจเปิดฉากขึ้นนับจากนี้
ลู่อิงออกจากอาคารคณะกรรมการพรรคประจำมณฑล แล้วเดินไปถึงรถอย่างรวดเร็ว เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา กดโทรออกทันที “เตรียมพร้อมกันหมดหรือยัง?”
“พร้อมแล้วครับ หัวหน้า สั่งมาได้เลย พวกเราฟังหัวหน้าทุกอย่าง” เสียงตื่นเต้นดังมาจากปลายสาย มีงานให้ลุย ต่อให้สั่งให้ทำอะไรเขาก็ทำได้ทั้งนั้น ตั้งแต่กลับจากแนวหน้าเมื่อปีที่แล้ว หม่าเจ๋อหลงก็เอาแต่เก็บตัวฝึกอยู่ที่บ้านมาครึ่งปี พอได้ยินว่ามีภารกิจตอนนี้ เขาแทบจะคุกเข่ากราบลู่อิงอยู่แล้ว
“ดี งั้นเอาอาวุธไปด้วย แล้วไปที่กองบัญชาการตำรวจติดอาวุธ”
“หา? ไปกองบัญชาการตำรวจติดอาวุธทำไมครับ?”
“ไปเรียกคน”
“เชี่ย!” หม่าเจ๋อหลงอุทานลั่นจากปลายสาย หัวหน้าดุดันจริง ๆ มาถึงก็จะไปเรียกกำลังเสริม แถมยังเป็นคนจากกองบัญชาการตำรวจติดอาวุธด้วย น่าเสียดายที่เรียกคนของพวกเขามาไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงมันกว่านี้อีก!
ที่อำเภอเหวินไห่ ฟู่ชิงหงนั่งก็ไม่ติด นอนก็ไม่หลับ เขาไม่รู้ว่าทางเบื้องบนจะส่งใครลงมา แล้วมีโอกาสไหมที่หรงเจี้ยน ผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะประจำมณฑลจะลงมาด้วยตัวเอง? ถึงอย่างไรเขาก็เสียมือดีไปถึงสองคนที่นี่แล้ว ข่าวของเฮ่ออวิ๋นเฟิงคงแพร่ออกไปแน่ ครอบครัวของเขาถูกฆ่ายกบ้าน เรื่องใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ้นอีกในอำเภอเหวินไห่ คราวนี้เขาคงแย่แน่!
ความเกลียดชังที่เขามีต่อโจวซื่อไห่พุ่งถึงขีดสุด เขารู้ว่าหากอธิบายเรื่องนี้ให้กระจ่างไม่ได้ หรือไม่มีเหตุผลที่เหมาะสมมารองรับ ตำแหน่งนายอำเภอของเขาก็คงจบสิ้น เรื่องของกู้ชิงซาน ถ้าไม่มีคนในมณฑลช่วยไว้ ป่านนี้เขาคงถูกปลดไปแล้ว โจวซื่อไห่นี่มันสารเลวจริง ๆ ถึงกับลากเขาลงเหวแบบนี้
“แม่งเอ๊ย!” ยิ่งคิดฟู่ชิงหงก็ยิ่งโมโห เขากำลังจะโทรศัพท์ จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอย่างเร่งร้อน พอหยิบขึ้นมาดู เขาก็ตกใจ รีบรับสาย “เลขาธิการอัน สวัสดีครับ!”
“ฟู่ชิงหง มีเบาะแสใหม่เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมยกครอบครัวของสหายเฮ่ออวิ๋นเฟิงไหม?” อันชุนผิงอยากพุ่งไปอำเภอเหวินไห่แล้วกดฟู่ชิงหงลงกับพื้นอัดสักยก แต่ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะทำอย่างนั้นแล้ว
“เลขาธิการอัน ตอนนี้ยังไม่มีเบาะแสที่เป็นประโยชน์ครับ แต่ไม่ต้องห่วง เรากำลังสืบอยู่” ไม่ว่าจะสืบหรือไม่สืบ เขาก็รู้อยู่แล้วว่าใครเป็นคนลงมือ เพียงแต่ฝ่ายนั้นมีอำนาจบาตรใหญ่ในเหวินไห่ ต่อให้เขาเป็นนายอำเภอ อีกฝ่ายก็ยังไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา เพราะผู้หนุนหลังของฝ่ายนั้นไม่ได้อยู่ในเหวินไห่ ไม่ได้อยู่ในไห่จู และกระทั่งไม่ได้อยู่ในมณฑล การจัดการโจวซื่อไห่จึงไม่ใช่เรื่องง่าย
“ไม่มีเบาะแส? ฟู่ชิงหง ไม่มีเบาะแสจริง ๆ หรือพวกคุณหาไม่เจอ? หรือไม่ยอมสืบ? หรือไม่กล้าสืบ? หือ? เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ คุณรู้ไหม? เลขาธิการเฮ่อโทรมาถามฉันด้วยตัวเอง แล้วจะให้ฉันไปรายงานผู้นำว่ายังไง?” น้ำเสียงของอันชุนผิงเปลี่ยนไป หากจัดการเรื่องของเฮ่ออวิ๋นเฟิงได้ไม่ดี เขาเองก็คงต้องลงจากตำแหน่ง เรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลย
“ล...เลขาธิการอัน ฟังผมอธิบายก่อนครับ ผมส่งตำรวจทั้งอำเภอออกไปหมดแล้ว พวกเขากำลังตามล่าคนร้าย ไม่ต้องห่วงครับ ทันทีที่มีข่าว เราจะรายงานให้ท่านทราบทันที” เหงื่อเย็นผุดเต็มศีรษะฟู่ชิงหง ในใจก่นด่าบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของโจวซื่อไห่
ฆ่าคนก็ฆ่าไปสิ ยังฆ่าทั้งครอบครัวเขาอีก เฮ่ออวิ๋นเฟิงไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา แต่เป็นถึงผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะ ต่อให้เป็นชาวบ้านทั่วไปก็ไม่มีใครทำกันแบบนี้ ฆ่าคนแล้วยังเอาหัวไปวางไว้บนโต๊ะทำงานของเจ้าตัวอีก โจวซื่อไห่นี่มันบ้าระห่ำไร้ขอบเขตจริง ๆ สักวันต้องเกิดเรื่องแน่
ฟู่ชิงหงยังอธิบายและยืนยันคำพูดไม่ทันจบ ประโยคหนึ่งของอันชุนผิงก็ทำให้เขาตกใจจนแทบทำโทรศัพท์หลุดมือ
“พรุ่งนี้เลขาธิการเฮ่อจะไปส่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอคนใหม่ ซึ่งควบตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะ ลงไปรับตำแหน่งด้วยตัวเอง เตรียมตัวให้พร้อม!”
เสียงดังแปะ สายก็ถูกตัด ฟู่ชิงหงถึงกับตาค้าง นี่หมายความว่ายังไง? เลขาธิการเฮ่อจากคณะกรรมการพรรคประจำมณฑลจะไปส่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอคนใหม่ ซึ่งควบตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะ มารับตำแหน่งด้วยตัวเอง? ผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะคนใหม่ควบตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอ? ไม่สิ พูดให้ถูกคือเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอควบตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะ นี่มันหมายความว่ายังไง?
ไม่ว่าจะเป็นจางฮุ่ยเซิง รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอ หรือฟู่ชิงหง นายอำเภออย่างเขา ต่างก็มีความสามารถพอจะเป็นผู้นำสูงสุดของอำเภอเหวินไห่ได้ หลายปีมานี้เขาไม่ยอมร่วมมือกับผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะ ก็เพราะอยากก้าวหน้าไปอีกขั้น การได้เป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำอำเภอเหมาะกับเขาที่สุด และเขาก็สมควรได้รับตำแหน่งนั้นอย่างไม่มีข้อกังขา
ความโกรธและความไม่ยินยอมพลุ่งขึ้นมาในใจ แม้เขาจะรู้ว่าเมื่อต้องรับผิดชอบเรื่องของเฮ่ออวิ๋นเฟิง ตำแหน่งเลขาธิการของเขาคงหลุดลอยไปแน่ แต่ไม่คิดว่าจะมีคนจากส่วนกลางถูกส่งลงมาอีกคน ทางเบื้องบนมองไม่ออกหรือไง? คนที่ถูกส่งลงมาไม่มีทางอยู่รอดในอำเภอเหวินไห่ได้หรอก ส่งลงมาคนหนึ่งก็ตายไปคนหนึ่ง เพิ่งผ่านไปนานแค่ไหนเองนับจากการตายของกู้ชิงซาน ผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะคนก่อน?
หรือว่าคนเบื้องบนตาบอดกันหมดแล้ว?
ความฝันที่จะได้เป็นเลขาธิการของเขา...พังอีกแล้วงั้นเหรอ?!
สีหน้าของฟู่ชิงหงย่ำแย่อย่างยิ่ง ความเกลียดชังที่มีต่อโจวซื่อไห่เพิ่มขึ้นอีก เขาต้องโทษไอ้สารเลวนั่น ถ้ามันไม่วู่วามฆ่าครอบครัวของเฮ่ออวิ๋นเฟิง เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
ขณะที่เขากำลังคิดฟุ้งซ่านและหงุดหงิดอยู่ จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอย่างเร่งร้อน
“ฮัลโหล นายอำเภอฟู่ เราไม่พบแฟลชไดรฟ์ยูเอสบี แต่พบเรื่องหนึ่งครับ ที่บ้านของเฮ่ออวิ๋นเฟิงเหมือนจะมีคนหายไปหนึ่งคน ได้ยินจากเพื่อนบ้านว่าเขามีลูกสาวอีกคน”
“อะไรนะ? ยังมีลูกสาวอีกคน? เป็นไปได้ยังไง? เขามีลูกสาวแค่คนเดียวนี่?” ฟู่ชิงหงตกใจ
“น่าจะเป็นเด็กผู้หญิงที่เขารับมาเลี้ยงเมื่อไม่นานมานี้ครับ”
“เด็กผู้หญิงที่รับมาเลี้ยง?” ฟู่ชิงหงขมวดคิ้ว เขาไม่เคยได้ยินว่าเฮ่ออวิ๋นเฟิงรับเด็กผู้หญิงมาเลี้ยง เรื่องอะไรกัน? ลางสังหรณ์ไม่ดีก่อตัวขึ้นในใจ หรือว่าจะเป็นเด็กผู้หญิงที่คอยติดตามเฮ่ออวิ๋นเฟิงอยู่ตลอดช่วงก่อนหน้านี้?
แย่แล้ว!
มีคนหลุดรอดไปได้...