เยว่ปู้หว่านแอบใช้ฝูงชนบังกาย ยกวั่งกู่คูโยวหมิงจ่างขึ้นมา เก็บศพหลายร้อยศพและวิญญาณที่ล่องลอยไปทั่วฐานไคว่เล่อเข้าไปในพื้นที่มิติของคทาทั้งหมด แม้ยุงก็ยังเป็นเนื้อ วิญญาณและศพเหล่านี้ในภายหลังยังใช้เป็นกำลังทหารแห่งความตายได้
นางยังเก็บฝูงซอมบี้ที่เร่ร่อนอยู่รอบฐานที่มั่นเข้าไปในคทาด้วย เก็บไว้เป็นแหล่งพลังงานฟรีไม่รู้จักหมด
จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว นางก็พาเฟิงอวี้ หลินเสี่ยวเหอ และหลินเสี่ยวซู่ ไปสมทบกับกลุ่มวั่งเยว่ที่เก็บกวาดภารกิจเสร็จแล้วเดินทางกลับเข้าเมือง
ลู่เฉินพาสมาชิกทีมมุ่งหน้าไปที่สำนักงานใหญ่ส่งมอบภารกิจ ส่วนเยว่ปู้หว่านเลี้ยวรถไปที่คฤหาสน์ตระกูลม่อ ตั้งใจจะไปเยี่ยมเวิงอ๋วยหัวและท่านปู่ตระกูลม่อ วางแผนว่าจะหาที่พักให้เรียบร้อยแล้วค่อยนัดกู้หมั่นนิงออกไปเดินเล่นคลายเครียด
รถจอดนิ่ง เยว่ปู้หว่านผลักประตูรถลงมา ใบหน้ายิ้มแย้ม: "ป้า ข้าพเจ้ามาเยี่ยมท่าน"
เวิงอ๋วยหัวเห็นนาง ดวงตาอบอุ่นขึ้นมาทันที รีบก้าวเข้ามาจับข้อมือนางแล้วลากเข้าไปในบ้านโดยไม่พูดพล่ามทำเพลง: "ปู้หว่านมาได้ยังไง ข้างนอกแดดแรงนัก รีบเข้าไปข้างในเย็นๆ เร็ว"
"ลุงคะ" เยว่ปู้หว่านพยักหน้าทักทายม่อซือหย่วนที่นั่งอยู่ห้องรับแขก
ม่อซือหย่วนสีหน้าดีใจ รีบสั่งพ่อบ้านทันที: "เหล่าโจว หั่นแตงโมแช่น้ำแข็งในห้องใต้ดินมาหนึ่งจาน แล้วคั้นน้ำแตงโมล้วนๆ ให้ปู้หว่านอีกหนึ่งแก้ว"
ขณะนั้นครอบครัวสายสามของตระกูลม่อกำลังนั่งเล่นอยู่ห้องรับแขกพอดี ภรรยาของม่อซือหัวชื่อหวังเหม่ยเจวียนและลูกสาวม่อเหยา นั่งอยู่ข้างๆ พอได้ยินคำพูดนี้สีหน้าก็แย่ลงทันที