ผู้หญิงญี่ปุ่นสองคนต่างตื่นตระหนกสุดขีด
“ท่านพี่ ท่านรู้ได้ยังไงว่าพลังพิเศษของฉันคือควบคุมอุจจาระ?”
ผู้เล่นชื่อตั้วตั๋วเบิกตากว้างโดยไม่รู้ตัว เพื่อไม่ให้คนอื่นรังเกียจ เขาไม่เคยเปิดเผยพลังพิเศษของตัวเองมาก่อน ใช้แต่ปืนเท่านั้น ท่านพี่รู้ได้ยังไง?
เยว่ปู้หว่านมองเขาอย่างเฉยเมย เธอจะบอกเขาไม่ได้หรอกว่าเธอเห็นข้อมูลส่วนตัวบนหัวเขาได้เพราะเกมนี้มีช่องโหว่ ช่องพลังพิเศษคือควบคุมอุจจาระ
“พลังพิเศษที่ดีไม่จำเป็นต้องปิดบัง ใช้ให้ถูกที่ ก็ไร้เทียมทาน”
ตั้วตั๋วตาเป็นประกาย รู้สึกได้เรียนรู้บางอย่าง ถึงกับซาบซึ้งจนอยากจะร้องไห้ ไม่คิดว่าวันหนึ่งพลังที่ทำให้คนรังเกียจจะได้รับการชื่นชมจากท่านพี่
ดีใจจนหยุดไม่ได้ ไม่ปิดบังอีกต่อไป รีบยกมือขึ้น สองก้อนปรากฏลอยกลางอากาศ
ท่ามกลางสายตาที่หวาดกลัวของผู้หญิงญี่ปุ่นสองคน พวกเธอมองก้อนสองก้อนที่เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ กรีดร้องโดยสัญชาตญาณ แล้วก็ถูกป้อนสองก้อนนั้นอย่างหมดจด
ผู้หญิงญี่ปุ่นสองคนทำหน้าเจ็บปวด กลอกตา มือกอดคอ สำลัก
ผู้เล่นทุกคนปิดปากแน่นโดยไม่รู้ตัว พร้อมกันถอยหลังหนึ่งก้าว
ให้ตายเถอะ ทำไมยังมีพลังแบบนี้อีก อานุภาพไม่ใหญ่ แต่ทำให้คนคลื่นไส้สุดขีด จดจำหน้าตาเขาไว้ให้ดี ต่อไปอย่าได้ไปโกรธเขาเด็ดขาด
พวกญี่ปุ่นก็ตกใจไม่น้อย กลัวจนอยากหนี ลากขาที่หัก คลานหนีไปทั่ว พวกมันไม่อยากกินอุจจาระ
“ดูพวกมันตื่นเต้นแบบนั้น อยากกินแน่ ๆ แจกให้หมดเลย!” เยว่ปู้หว่านมองพวกญี่ปุ่นด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายในแววตา
พวกญี่ปุ่นยิ่งสิ้นหวัง กรีดร้องด้วยความหมดหวัง พยายามคลานหนี วินาทีต่อมา: “อ้า! อือ!!!”
“เอ่อ!”
“อ้า!”
“อัวก!”
บางคนพยายามหุบปาก เยว่ปู้หว่านควบคุมระยะไกลบังคับให้พวกมันอ้าปาก ทุกคนถูกตั้วตั๋วป้อนก้อนใหญ่หนึ่งก้อนอย่างแม่นยำ