เยว่ปู้หว่านคิดหาวิธีจะยึดหนานเฉิงให้เร็วที่สุด สมองพลันแล่นไอเดียแวบหนึ่ง
สู้ตรงๆ เสียแรงเปล่า อีกทั้งจำนวนไอ้พวกญี่ปุ่นที่กระจายอยู่ตามฐานที่มั่นต่างๆ ทั่วหนานเฉิงยังเหลือไม่น้อย การเก็บกวาดทีละจุดก็ยุ่งยากเกินไป
วิธีที่ฉับไวที่สุด มีประสิทธิภาพที่สุด และฆ่าคนได้โดยไม่รู้ตัวที่สุด มีเพียงทางเดียวคือ...ยาพิษ
เมื่อตัดสินใจได้ เยว่ปู้หว่านร่างหายไปจากจุดเดิมในพริบตา ซ่อนกายด้วยพลังพิเศษ เคลื่อนตัวไปมาไปตามฐานที่มั่น ค่ายทหาร และโกดังอาวุธของญี่ปุ่นทั่วหนานเฉิง เงียบเชียบจนไม่มีใครรับรู้แม้แต่น้อย
เธอทำการอย่างละเอียดรอบคอบที่สุด ไม่ยอมให้พวกบุกรุกได้ประโยชน์แม้เพียงเสี้ยวเดียว
เก็บ! เก็บ! เก็บ!
เสบียงยุทธศาสตร์ อาวุธและอาหารที่พวกญี่ปุ่นกักตุนไว้ทั้งหมด ถูกเธอเก็บเข้ากระเป๋ามิติส่วนตัวจนหมดสิ้น
โกดังอาวุธขนาดใหญ่ของหนานเฉิงถูกเทจนเกลี้ยง ปืนพก ปืนไรเฟิล ปืนกลเบานับหมื่นกระบอกถูกจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบ กระสุนนับแสนนัดกองเป็นภูเขา ระเบิดมืออีกนับพันกล่องถูกเก็บเข้าหมด เพียงพอจะติดอาวุธให้กองทัพชั้นยอดของทหารนับหมื่น
เสบียงสำหรับประชาชนก็ถูกกวาดจนเกลี้ยงเกลา ข้าวสาร ข้าวสาลี ข้าวโพด มันหวาน แป้งละเอียดกองเป็นภูเขา เกลือเป็นถุงๆ ขนมปังกรอบอัดแท่งที่ส่งให้ทหารญี่ปุ่น อาหารกระป๋องเนื้อสัตว์และผักผลไม้ ลูกอม บุหรี่ สาเก ปริมาณมหาศาลจนเลี้ยงคนหนึ่งแสนคนได้อย่างสบายๆ ครึ่งปีเต็ม
นอกจากนี้ ในคลังการเงิน สมบัติล้ำค่าที่พวกญี่ปุ่นกวาดต้อนเตรียมส่งกลับประเทศ ก็ตกไปอยู่ในมือเยว่ปู้หว่านจนหมด
โบราณวัตถุล้ำค่า ภาพเขียนหายาก เครื่องหยกประดับ เงินอีกสามล้านตำลึง ทองอีกหนึ่งล้านตำลึง หยวนใหญ่อีกห้าแสนเหรียญ ถูกเธอชิงไปทั้งหมด
ยังแอบเข้าไปในค่ายทหารญี่ปุ่นที่พักผ่อน เก็บเสื้อผ้า ปืน กระสุนที่แจกจ่ายให้พวกมันจนไม่เหลือเศษอะไรเลย