หลังกินข้าวเที่ยงเสร็จ เยว่ปู้หว่านแต่งตัวสบายๆ ออกไปข้างนอก สวมเสื้อยืดสีชมพูอ่อนหลวมๆ กับกางเกงขาสั้นสีขาวยาวถึงเข่า ใส่รองเท้าแตะ และสวมหมวกแก๊ปสีดำเรียบๆ ดูเรียบง่ายและสบายตัว
เธอไปที่ห้างโซนเอตามนัด กู้น่านน่านสวมเสื้อกันแดดบางๆ กางเกงขายาวผ้าฝ้ายระบายอากาศ และรองเท้าแตะ ยืนรออยู่หน้าห้างอย่างเรียบร้อย
เมื่อเห็นเยว่ปู้หว่าน กู้น่านน่านก็ยิ้มทันที โบกมืออย่างแรงตะโกนเรียก "พี่ว่านหว่าน ตรงนี้!"
เยว่ปู้หว่านเดินเข้าไปอย่างช้าๆ ยื่นถุงกระดาษที่ดูดีให้ "น่านน่าน ไม่ได้เจอกันนานแล้ว พี่เอาของมาฝาก"
กู้น่านน่านรีบรับ "พี่ว่านหว่าน นี่อะไรเหรอ"
"แผ่นเย็นน้ำแข็ง 5 แผ่น กับชุดกี่เพ้า 2 ชุด"
กู้น่านน่านเบิกตากว้างด้วยความดีใจตกใจ "โอ้โห แผ่นเย็นน้ำแข็ง ที่ฉันคิดถึงน่ะเหรอ แผ่นเย็นน้ำแข็งของว่านเซี่ยงจี๋เนี่ยนะ แล้วกี่เพ้าชุดนี้ก็สวยมาก ฝีมือการทำเนี่ย ต้องเป็นช่างฝีมือเก่าแน่ๆ ฉันชอบมากเลย"
"ใช่" เยว่ปู้หว่านพยักหน้า รู้สึกดีใจ แผ่นเย็นน้ำแข็งนี่เป็นของขวัญที่ดีจริงๆ สำหรับเธอต้นทุนเป็นศูนย์
"อ่า พี่ว่านหว่าน ฉันรักพี่มาก พี่ใจดีจัง อุ๊ย ของนี่ยากจะได้มานะ ฉันที่ว่านเซี่ยงจี๋ไม่ได้รับแม้แต่แผ่นเดียว ได้ยินว่าติดแล้วเย็นได้นานถึงหนึ่งเดือนเต็ม แม้ตากแดดแรงๆ ก็รู้สึกเหมือนอยู่ในห้องแอร์ ฉันลองตอนนี้เลย!"