ฟ้ามืดสนิทแล้ว เยว่ปู้หว่านยังนั่งอยู่บนกิ่งไม้ หมอกลึกลับเคลื่อนตัวเข้ามาจากทะเล ไม่ได้ปกคลุมทั่วพื้นที่ แต่แผ่เป็นรูปวงกลมจากขอบเกาะเข้าสู่แผ่นดิน เธอเปิดมุมมองช่วยเหลือดูแผนที่ พื้นที่หนึ่งในสามของเกาะด้านนอกกลายเป็นสีขาวเทา มีข้อความว่า "เขตหมอกพิษปกคลุม" ตำแหน่งของเธอยังอยู่ในเขตปลอดภัย เส้นหมอกใกล้สุดห่างออกไปประมาณแปดกิโลเมตร
"ติ๊ง——ระบบบ่มเพาะแม่มดแจ้งเตือน: หมอกพิเศษเคลื่อนตัวด้วยความเร็วคงที่ คาดว่าหกโมงเช้าจะถึงระยะหนึ่งกิโลเมตรจากจุดสังเกตการณ์ปัจจุบัน แนะนำให้โฮสต์รักษาระยะห่างที่ปลอดภัย"
เยว่ปู้หว่านไม่ขยับ เธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะพุ่งเข้าไปตายอยู่แล้ว แค่มาเฝ้าดูเท่านั้น
ในหมอกมีบางอย่างเคลื่อนไหว เงาลักษณะเรียวยาววาบผ่านม่านหมอกขาวเทาเป็นระยะ บางพวกคลานสี่ขา บางพวกเดินตัวตรง เคลื่อนที่เร็วมาก อากัปกิริยาบิดเบี้ยว เธอเปิดฟังก์ชันสแกนของมุมมองช่วยเหลือ ล็อกเป้าหมายไว้—อสูรเงือก·สิ่งมีชีวิตที่เกิดจากหมอกพิษ
ผิวสีเขียวหม่น แขนขาเรียวเล็ก ใบหน้าผิดรูป ดวงตาไม่มีเปลือกตา ลูกตาถลน
พฤติกรรม: ขึ้นมาบนบกล่าเหยื่อในช่วงหมอกพิษ เหยื่อหลักคือสัตว์เลื้อยคลาน เมื่อพบผู้เล่นก็จะโจมตี จุดอ่อน: ไฟ เมื่อพ้นเขตหมอกพิษแล้วสมรรถภาพร่างกายจะทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว
เยว่ปู้หว่านจ้องคำอธิบายจุดอ่อนบรรทัดนั้นอยู่หลายวินาที—พ้นเขตหมอกก็จะอ่อนแอ กลัวไฟ อสูรเงือกระดับล่างไม่มีสติปัญญา ตอบสนองต่อเลือดและเนื้อตามสัญชาตญาณ ความคิดในหัวเริ่มหมุนวน
อสูรเงือกตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากหมอก คลานสี่ขาอย่างบ้าคลั่งตามกระต่ายป่า เมื่อวิ่งพ้นเส้นหมอกมาประมาณสิบเมตร ผิวสีเขียวหม่นก็เริ่มแตกระแหง เหมือนท้องน้ำเหือดแห้ง ความเร็วช้าลงอย่างเห็นได้ชัด มันหยุดนิ่ง เปล่งเสียงร้องแหลมแหลมแล้วหันหลังคลานกลับเข้าไปในหมอก คลานอย่างร้อนรนราวกับปลาถูกจับขึ้นมาจากน้ำ