เยว่ปู้หว่านใช้เวทมนตร์ไม้สร้างเถาวัลย์จับซอมบี้ที่สมบูรณ์สองตัวได้ใกล้คฤหาสน์ตระกูลม่อ ซอมบี้ยังคงดิ้นรน แขนสีเทาขาวคว้าไปมาบนอากาศ ปากอ้าปิดเผยฟันดำเหลืองที่ไม่เท่ากัน
เธอทิ้งซอมบี้ลงบนพื้น คาถาเวทมนตร์เนโครแมนซีรวมตัวกันที่ปลายนิ้วเป็นเส้นแสงสีเทาขาว แล้วพุ่งเข้าไปในหัวของซอมบี้ ร่างซอมบี้กระตุกอย่างรุนแรงสองสามครั้ง ผิวสีเทาขาวเริ่มลอกหลุด เนื้อเยื่อกลายเป็นผงเหมือนถูกกัดกร่อน เหลือแต่โครงกระดูกขาวสะอาดสองร่าง ในเบ้าตาของโครงกระดูกมีเปลวไฟสีฟ้าหม่นสองจุดสว่างขึ้น ขากรรไกรล่างขยับเข้าออกสองครั้ง เกิดเสียงกึกกัก
เยว่ปู้หว่านพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วเก็บโครงกระดูกทหารน้อยทั้งสองเข้าไว้ในพื้นที่มิติ
โครงกระดูกทหารน้อยเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่ว และเข้าใจคำสั่งง่ายๆ
“ไป ขนกองมันฝรั่งนั่นมา” โครงกระดูกทหารน้อยสองตัวหันหลังแล้วเดินไปที่กองมันฝรั่ง ตัวหนึ่งขน ตัวหนึ่งรับ สลับกันอย่างเข้าขารู้ใจ
เยว่ปู้หว่านมองพวกมันทำงาน มุมปากยกขึ้น ต่อไปงานใช้แรงในพื้นที่มิติจะมีคนทำแล้ว ไม่สิ มีโครงกระดูกทำ แค่ป้อนพลังเวทมนตร์นิดหน่อยก็ทำงานได้หลายวัน
เธอมองเครื่องปั่นไฟดีเซลที่ส่งเสียงดังสนั่นอยู่ไกลๆ ช่วงนี้ใช้พลังงานเยอะมาก แม้เทียบกับเสบียงที่เธอกักตุนไว้ก็เหมือนขนโคเก้าตัว แต่เรื่องไหนควรประหยัด เรื่องไหนควรใช้ เธอก็รู้ดี
เธอมีความคิดที่ยอดเยี่ยม เยว่ปู้หว่านยกมือใช้เวทมนตร์โลหะ ย้ายคอนเทนเนอร์เปล่าหลายตู้จากมิติเก็บของออกมา แล้วในความคิดของเธอ พวกมันเปลี่ยนรูป หลอมเหลว และแข็งตัวอีกครั้ง วงล้อขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3 เมตรค่อยๆ ก่อตัวขึ้น
เธอทำโครงยึดและเพลาส่งกำลังเพิ่ม แล้วต่อวงล้อเข้ากับเครื่องปั่นไฟ จากนั้นแขวนถังเลือดหมูสดๆ ไว้หน้าวงล้อ จับซอมบี้อีกสามตัวโยนเข้าไปในวงล้อ ซอมบี้ถูกกลิ่นเลือดกระตุ้น วิ่งไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง เหยียบวงล้อหมุนครืดๆ ไฟสัญญาณของเครื่องปั่นไฟสว่างขึ้น
