ผู้เล่นหลี่มู่หยางเหงื่อแตกพลั่ก จะทำยังไงดี ในที่สุดก็พลันคิดอะไรออก จึงเอามือกอดท้องแล้วอ้างว่า "ไม่ไหวแล้ว ผมปวดท้องมาก อาจเป็นเพราะยาพิษในหญ้าที่กินวันนี้ โอ๊ย เจ็บจนจะท้องเสียแล้ว ไม่ไหวแล้ว ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน แล้วค่อยกลับมาเข้าคิวทีหลัง"
อีกฝ่ายได้ยินก็ทำหน้าสะอิดสะเอียน "รีบไปเถอะ ไม่ท้องเสียเอาตอนก่อนถึงคิว ท้องเสียเอาเมื่อถึงคิว ไม่มีวาสนาเอาซะเลย"
คนอื่นๆ ได้ยินก็หันกลับไปสนใจเรื่องของตัวเอง
หลี่มู่หยางรีบวิ่งเข้าไปในป่า วาสนานี้เขาไม่เอา เกือบตกเป็นหนูทดลองของไอ้พวกญี่ปุ่นไปแล้ว
เยว่ปู้หว่านสังเกตเห็นผู้ชายสองคนที่ยืนต่อแถวหน้าเธอ ตอนที่ทุกคนถูกดึงความสนใจ ร่างกายทั้งสองเกร็งอย่างเห็นได้ชัด แล้วชะงักยกมือขึ้นไปล้วงกระเป๋า ก่อนจะเหมือนนึกอะไรได้ก็รีบวางมือลง การเคลื่อนไหวนี้ทำให้เธอมองเห็นรอยหนาปกคลุมด้วยแคลลัสสีเหลืองคล้ำที่หว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ของมือขวา นั่นคือรอยที่เกิดจากการถือด้ามปืนเป็นเวลานาน
แล้วดูจากรูปร่างก็ไม่เหมือนผู้ลี้ภัย ก้มหน้าคิดเล็กน้อย เยว่ปู้หว่านก็ค่อยๆ ถอยออกจากค่ายผู้ลี้ภัยอย่างไม่ให้ใครสังเกต เธอต้องหาทางเข้าอื่นเข้าไปในเมือง...
เปิดแผงระบบเกมสวรรค์เลือก: ดันเจี้ยนต้านญี่ปุ่น จำนวนคน 100000/1000000
เปิดช่องดันเจี้ยน ผู้เล่นหลายคนกำลังพูดคุยกัน
เสียงประกาศก้องของชาวญี่ปุ่นกับเสียงพูดของผู้เล่นหัวเซี่ย
"ฮ่าๆ ดันเจี้ยนนี้เป็นสังเวียนของคนญี่ปุ่นเรา พวกหัวเซี่ยนี่หาที่ซ่อนไว้ให้ดี แล้วเตรียมเล่นแมวจับหนูได้เลย"