“กุญแจวิลล่าของนายได้มาจากไหน?”
ก่วนเฉิงจวิ้นเดินเข้าไปใกล้อีกสองสามก้าว สายตาจับจ้องกุญแจเหล็กสีดำดอกใหญ่ในมือเฉินฝาน ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
หมู่บ้านคฤหาสน์อวิ๋นติ่งเป็นย่านวิลล่าที่หรูหราที่สุดในเมืองฮวา ผู้สร้างย่านวิลล่าแห่งนี้ตั้งใจออกแบบแม่กุญแจสำหรับวิลล่าแต่ละหลังโดยเฉพาะ
กุญแจทุกดอกดูเก่าแก่และหนักแน่นไม่ธรรมดา!
ในฐานะผู้จัดการฝ่ายขายของที่นี่ ก่วนเฉิงจวิ้นจึงดูออกทันทีว่ากุญแจดอกนี้เป็นของวิลล่าสักหลังในย่านนี้
“เมื่อกี้ฉันไม่ได้บอกไปแล้วเหรอ? ฉันฝากเพื่อนซื้อวิลล่าที่นี่ไว้ วันนี้ย้ายเข้ามา มีปัญหาอะไรหรือไง?” เฉินฝานเอ่ยเสียงเรียบ
“เป็นไปไม่ได้! นายไปหาเพื่อนในจินตนาการมาหรือไง? นักโทษที่เพิ่งพ้นโทษอย่างนายจะไปรู้จักใครที่ช่วยซื้อวิลล่าให้ได้?” ก่วนเฉิงจวิ้นเริ่มร้อนรน
เขายอมรับไม่ได้ว่าเฉินฝานจะเหนือกว่าตัวเอง!
เรื่องนี้ก่วนเฉิงจวิ้นยอมรับไม่ได้เด็ดขาด
“ฮึ ลูกโง่ กุญแจนี่เห็นชัด ๆ ว่าของปลอม! อย่าให้เขาหลอกเอาได้ล่ะ!” หลิวเหมยเหลือบมองกุญแจแล้วพูด
“ของปลอมเหรอ?” ก่วนเฉิงจวิ้นมองพิจารณาอีกครั้ง เขาเองก็ไม่แน่ใจจริง ๆ ว่ามันเป็นของปลอมหรือเปล่า
เพราะกุญแจแบบนี้จะทำของปลอมให้เหมือนจริงได้นั้นยากมาก!
เหตุผลบอกเขาว่ามันไม่น่าจะเป็นของปลอม แต่พอนึกว่าเฉินฝานอาจอาศัยอยู่ที่นี่จริง ๆ ซึ่งก็หมายความว่าอีกฝ่ายเหนือกว่าตน ก่วนเฉิงจวิ้นก็ยอมรับความจริงข้อนี้ไม่ได้
“ใช่ ต้องเป็นของปลอมแน่!” ก่วนเฉิงจวิ้นยืนกราน