ผู้คนกำลังสนทนากันอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีหญิงชราคนหนึ่งเปิดม่านเดินเข้ามา เรียนว่าถึงเวลาแล้ว
เสิ่นอวิ๋นชวงจึงติดตามหมู่สตรีไปร่วมพิธีอาบน้ำให้ทารกในวันที่สาม
กระบวนการประกอบพิธีอาบน้ำให้ทารกในวันที่สามนั้นยุ่งยากและประณีตยิ่งนัก จวนได้เตรียมอ่างเงินและน้ำหอมไว้พร้อมแล้ว หลังจากแม่เลี้ยงผู้เป็นสิริมงคลตักน้ำทัพพีแรก หมู่สตรีนางอื่นก็ทยอยกันเติมน้ำตาม ที่ระหว่างนั้นก็สามารถนำสิ่งของที่เตรียมมาสำหรับเติมลงในอ่างใส่ลงไปได้ด้วย
สิ่งที่สตรีสกุลหวังเตรียมมา ก็คือแม่กุญแจทองคำเล็ก ๆ หนึ่งอัน เสิ่นอวิ๋นชวงสังเกตอยู่ข้าง ๆ เห็นว่าสิ่งที่ผู้คนเติมลงไปนั้นล้วนเป็นเครื่องทองเงินเป็นส่วนใหญ่ คิดว่าน่าจะถือเคล็ด "มั่งมีศรีสุขยืนยาว" นี่เอง
หลังจากเติมน้ำในอ่างเสร็จ คุณชายน้อยที่เพิ่งเกิดก็ถูกอุ้มออกมา เด็กน้อยตัวน้อยถูกห่อด้วยผ้าแพรพิมพ์ลายเมฆอันงดงาม ครึ่งใบหน้าที่โผล่ออกมานั้นดูนุ่มล่ำราวกับเนื้อลำไย
แต่แรกนั้นเขานอนหลับอยู่อย่างสงบ พอแม่เลี้ยงผู้เป็นสิริมงคลใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นเช็ดตัวให้ ก็ตื่นขึ้นมาโดยพลัน อ้าปากร้องไห้ออกมา
แขกเหรื่อต่างพากันชมพร้อมเพรียงว่าเด็กน้อยคนนี้เสียงร้องกังวานไพเราะ ต่อไปภายหน้าต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
สายตาของสตรีสกุลหวังจับจ้องอยู่ที่ตัวเด็กไม่วางตา ในใจลอบอิจฉาเสียยิ่งนัก เด็กน้อยคนนี้ช่างน่าเอ็นดูจริง ๆ ผิวพรรณขาวผ่อง ตัวกลม ๆ ราวกับก้อนแป้งข้าวเหนียว หากเป็นหลานชายของนางเอง คงดีเป็นที่สุด