ผู้ฝึกเซียนสามัญกับตำหนักเซียนปลูกรากวิญญาณ

ตอนที่ 16 นิยายผู้บำเพ็ญเซียนสามัญชน: ข้ามีตำหนักเซียนปลูกรากวิญญาณ

7 นาที· 1.6K คำ

สวี่หนิงอันคาดว่าตอนนี้สมุนไพรวิญญาณคงเติบโตเต็มที่แล้ว

บำเพ็ญเพียรมานานถึงเพียงนี้ เขารู้สึกเวียนศีรษะตาพร่าขึ้นมา จึงล้มตัวลงนอนทันที

เขาหลับสนิทไร้ความฝัน กระทั่งรุ่งเช้าก็ยังตื่นตรงเวลาเช่นเดิม

แม้จะนอนเพียงสามชั่วยาม ทว่าจิตใจก็ฟื้นคืนสู่สภาพดีมาก

หลังรับประทานอาหารเช้า เขาก็เริ่มฝึกตนอีกครั้ง ตลอดสองวันถัดมา เขานำพลังวิญญาณที่ฝึกฝนได้ทั้งหมดไปเร่งการเติบโตของสมุนไพรวิญญาณ

หญ้าใบน้ำแข็งทั้งห้าต้นผลิดอกออกมาจนหมด เขาพบว่าหลังจากหญ้าใบน้ำแข็งออกดอกแล้ว ต้องผสมเกสรด้วยมือเสียก่อนจึงจะติดเมล็ด

เรื่องนี้คล้ายคลึงกับดอกไม้ใบหญ้าและต้นไม้บนดาวสีน้ำเงินอยู่บ้าง

ยิ่งไปกว่านั้น หลังติดเมล็ดแล้ว หญ้าใบน้ำแข็งก็มิได้เหี่ยวเฉาเช่นเดียวกับข้าววิญญาณ หากกลับงอกใบใหม่ขึ้นมาอีกใบ

ดูท่าหากเร่งการเติบโตต่อไป ก็คงงอกใบใหม่ได้อีก ส่วนเมล็ดที่ติดนั้นมีทั้งหมดแปดเมล็ด

เมื่อเมล็ดสุก เขาก็โปรยลงบริเวณโดยรอบตามใจ คิดเก็บไว้เร่งการเติบโตในภายหลัง

จากนั้นเขาเปลี่ยนหญ้าใบน้ำแข็งที่เติบโตเต็มที่ที่สุดต้นนี้ให้กลายเป็นรากวิญญาณของตน แล้วพบว่าความเร็วในการฝึกตนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งส่วน

มาถึงตอนนี้ ในที่สุดเขาก็มั่นใจแล้วว่า สิ่งที่ส่งผลต่อระดับการเสริมสร้างรากวิญญาณมิใช่แค่ระดับของสมุนไพรวิญญาณเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอายุของมันด้วย

ขณะเดียวกัน เขาก็อดทอดถอนใจอย่างเสียดายไม่ได้ เพราะความรู้ความเข้าใจเรื่องการเพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณของเขาว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง

เขาไม่อาจควบคุมความเร็วในการเติบโตเต็มที่ของสมุนไพรวิญญาณได้ เวลานี้จึงทำได้เพียงคาดเดา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป