“กลิ่นอายนี้...”
หลินโม่และซ่างกวนอู๋ฉิงเหลือบมองสบตากันแวบหนึ่ง
พวกเขาล้วนสัมผัสได้
เจ้าของกลิ่นอายทรงพลังนี้ อย่างน้อยก็มีพลังบำเพ็ญถึงขั้นแก่นทองสมบูรณ์
ซ่างกวนอู๋ฉิงตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด
เจ้าของกลิ่นอายขั้นแก่นทองสมบูรณ์ยังมาไม่ถึง ก็ได้ส่งแรงกดดันราวกับจะทำให้หายใจไม่ออกมาให้นางแล้ว!
“ดูท่า...คนผู้นี้มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นแขกอาวุโสแห่งสำนักหยินหยางที่นำทัพโจมตีเหมืองแร่หมายเลขเก้าครั้งก่อน นั่นก็คือชางอิง!” ซ่างกวนอู๋ฉิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
“เช่นนั้นจะรออะไรอีก? ถอย!”
หลินโม่ก็ยังไม่ถึงขนาดหลงระเริงอยากจะไปประมือกับผู้มีพลังขั้นแก่นทองสมบูรณ์
ที่นี่ห่างจากประตูเขาสำนักปราชญ์ปฐมเพียงหนึ่งพันลี้กว่าๆ
ระยะทางนี้ สำหรับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองแล้วไม่ไกล
หากบินเต็มกำลัง หลินโม่กะประมาณว่าคงใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ถึง
แล้วหลินโม่กับซ่างกวนอู๋ฉิงก็เริ่มหนี
พวกเขามุ่งไปทางประตูเขาสำนักปราชญ์ปฐมด้วยความเร็วสูงสุด
ทิ้งเพียงเงาตกค้างและเสียงระเบิดของอากาศตลอดทาง
“ฆ่าคนแล้วคิดจะหนี? ฝากชีวิตน้อยๆ ไว้เถิด!”
ความเร็วของชางอิงเหนือกว่าหลินโม่และซ่างกวนอู๋ฉิงมากนัก
เพียงไม่ถึงสองนาที ร่างของชางอิงก็ปรากฏขึ้นด้านหลังหลินโม่ทั้งสองแล้ว
เขากำมือใหญ่ พลังปราณแห่งฟ้าดินโดยรอบถูกระดมพล ก่อเกิดเป็นม่านพลังปราณ ปกคลุมกดลงมาเหนือหัวหลินโม่และซ่างกวนอู๋ฉิง!