"เป็นเพียงกรณีพิเศษเท่านั้นเจ้าค่ะ ศิษย์พี่ซินหราน กล่าวโดยสรุปแล้วยากจะอธิบายให้กระจ่างในไม่กี่คำ"
ซ่างกวนอู๋ฉิงอธิบายจบ จึงแนะนำหลี่ซินหรานให้หลินโม่รู้จักอย่างง่าย ๆ
หลี่ซินหราน อดีตหัวหน้าหน่วยวิหคเพลิงแห่งสำนักบังคับใช้กฎหมาย
นางฝึกฝนจนบรรลุขั้นแก่นทองคำสมบูรณ์ และพยายามทะลวงสู่ขั้นทารกวิญญาณ
ทว่ากลับมิอาจหยั่งรู้วิถีแห่งขั้นทารกวิญญาณได้
หลี่ซินหรานที่มิอาจทะลวงขั้นได้เป็นเวลานาน จึงตัดสินใจออกเดินทางฝึกฝนภายนอก จวบจนช่วงนี้เพิ่งสิ้นสุดการฝึกฝน หวนคืนสู่สำนัก
"วาสนาช่างมหัศจรรย์นัก ข้าตั้งใจจะกลับสำนักไปรายงานอาจารย์โดยตรง แต่กลับพบร่องรอยการต่อสู้ที่นี่ จึงแวะมาดูสักหน่อย"
หลี่ซินหรานกล่าว
"ต้องขอบคุณท่านยิ่ง ศิษย์พี่ซินหราน"
ซ่างกวนอู๋ฉิงยิ้มรื่นกล่าว "มิเช่นนั้น ชะตาของข้ากับหลินโม่ในคืนนี้ เกรงว่าคงไม่ดีไปกว่าไหน"
หลินโม่ก็กล่าวเสริมตาม "ขอรับ ขอบคุณผู้อาวุโสหลี่ซินหรานที่ยื่นมือช่วยเหลือ"
"ฮึกๆ ผู้อาวุโสรึ?" หลี่ซินหรานยิ้มจาง "ไม่ว่าจะอายุหรือขั้นบำเพ็ญ ล้วนนับว่าข้าเป็นผู้อาวุโสของเจ้าได้ เรียกข้าว่าผู้อาวุโสก็ไม่เสียหาย"
หลินโม่ยิ้มบาง
เมื่อครู่เขาก็คิดว่าการเรียกหลี่ซินหรานว่าศิษย์พี่ตามซ่างกวนอู๋ฉิงดูไม่เหมาะสมนัก
เพราะอาจารย์ของเขามิใช่ซูเหม่ยอวี้เจ้าสำนักบังคับใช้กฎหมาย
ดังนั้น หลังจากใคร่ครวญแล้ว หลินโม่รู้สึกว่าเรียกผู้อาวุโสเหมาะสมกว่าเล็กน้อย
"พวกเจ้ากำลังปฏิบัติภารกิจของสำนักสินะ ภารกิจเสร็จสิ้นหรือยัง?" หลี่ซินหรานถามต่อ