"ฮึฮึ อย่างนี้ค่อยสมควรหน่อย"
ซ่างกวนอู๋ฉิงยิ้มกริ่ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี
แต่สำหรับหลินโม่แล้ว 'ชื่อเรียกด้วยรัก' ที่ว่านี้ค่อนข้างเสียวซ่านอยู่บ้าง
นี่เป็นสิ่งที่ซ่างกวนอู๋ฉิงจู่ๆ ก็เรียกร้องขึ้นมาเป็นพิเศษตอนร่วมบำเพ็ญกับหลินโม่คราวก่อน
นางบอกให้หลินโม่เปลี่ยนมาเรียกนางด้วย 'ชื่อรัก' เป็นการส่วนตัว
"อะแฮ่ม..." หลินโม่กระแอมแห้งเชิงกลยุทธ์ครั้งหนึ่ง คลายความกระอักกระอ่วนเสียวซ่านเล็กน้อย ถามว่า "ศิษย์สำนักบังคับใช้กฎหมายตายอยู่ที่นี่ จะก่อปัญหาตามมาภายหลังหรือไม่"
"ไม่"
ซ่างกวนอู๋ฉิงมั่นใจเต็มร้อย "หาศพไม่พบ ก็นับว่าเขาหายสาบสูญ หน่วยมังกรฟ้าอาจสอบสวนครั้งหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ต้องยุติไปโดยไร้ผล"
"เช่นนั้นก็ดี" หลินโม่พยักหน้า
เขาเพียงเกรงว่าการตายของหลิวเถี่ยจะก่อปัญหามาไม่รู้จบ
"เจ้ายังต้องกลับไปที่วังม่วงสวรรค์อีกหรือไม่" ซ่างกวนอู๋ฉิงถามต่อทันที
"อืม" หลินโม่ผงกศีรษะ "ยังต้องกลับไปอีกสองสามวัน หลังจากนั้นข้าค่อยไปหาเจ้าก็ได้"
เดิมทีหลินโม่กะว่าจะซ่อนตัวในที่ทำการหน่วยพยัคฆ์ขาวสักสองสามวัน
แต่แผนการก็สู้ความเปลี่ยนแปลงไม่ไหว
ไม่มีทางเลือก เขายังต้องกลับไปพักในเรือนไม้ที่วังม่วงสวรรค์อีกสองสามวัน
"อืม เจ้าเองก็ระวังตัวด้วย ข้าจะส่งคนมาจับตาดูเจ้าด้วย"
ขณะเดียวกัน
ในม่านราตรี ดวงตาแดงสีโลหิตคู่หนึ่งกำลังจ้องมองหลินโม่และซ่างกวนอู๋ฉิง