"หัวหน้าหน่วยอู๋ฉิง สำนักบังคับใช้กฎหมายของพวกเจ้า... ปกติสามารถไปจับกุมคนที่วังม่วงสวรรค์ได้หรือไม่?"
หลังจากออกจากสำนักงานสาขาพยัคฆ์ขาว หลินโม่เอ่ยถาม
ซ่างกวนอู๋ฉิงตอบว่า: "ตามกฎสำนัก ตราบใดที่ไม่ใช่ภายในวังม่วงสวรรค์ ก็ล้วนอยู่ในขอบเขตอำนาจของสำนักบังคับใช้กฎหมาย"
"แต่การปฏิบัติจริงจะแตกต่างเล็กน้อย โดยทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าหน่วยสำนักบังคับใช้กฎหมายคนใด เวลาปฏิบัติหน้าที่ก็จะเลี่ยงบริเวณรอบวังม่วงสวรรค์"
เหตุผลง่ายดาย ไม่มีหัวหน้าหน่วยสำนักบังคับใช้กฎหมายคนใดอยากทำให้ผู้นำสำนักหลิวจื่อเยียนไม่พอใจ
เว้นแต่กรณีพิเศษ
"ถ้าเช่นนั้นข้าทราบแล้ว"
คำตอบของซ่างกวนอู๋ฉิงนับว่ายืนยันข้อสันนิษฐานของหลินโม่
เมื่อครู่ตู๋กูหลิวหลีกล้านำกำลังคน ยกพวกไปอย่างองอาจถึงกระต๊อบน้อยหน้าประตูวังม่วงสวรรค์เพื่อจับกุมเขา
เป็นไปได้สูงว่าซูยู่ให้ข่าวแก่ตู๋กูหลิวหลี
ผู้นำสำนักหลิวจื่อเยียนไม่ได้อยู่ที่วังม่วงสวรรค์
ดังนั้นตู๋กูหลิวหลีจึงไม่ต้องกังวลว่าจะทำให้หลิวจื่อเยียนไม่พอใจ
"เกิดอะไรขึ้น...?"
ซ่างกวนอู๋ฉิงชะงัก ครั้นแล้วก็เข้าใจกระจ่างแจ้ง: "จริงสินะ ศิษย์น้องหลิวหลีกล้าบ้าบิ่นไปจับกุมเจ้าที่วังม่วงสวรรค์ได้อย่างไร? หรือนางรู้ว่าผู้นำสำนักไม่อยู่?"
การที่ผู้นำสำนักหลิวจื่อเยียนออกไปข้างนอก หลินโม่เป็นคนบอกนาง นางจึงรู้
แต่ตู๋กูหลิวหลีรู้ได้อย่างไรเล่า?
คงไม่อาจเป็นไปได้ที่หลินโม่จะบอกนางว่า ผู้นำสำนักไม่อยู่ เจ้ารีบมาจับกุมข้าเถิด?