“ลำดับต่อไป เชิญอัจฉริยะอันดับหนึ่งในรอบห้าร้อยปีของเมืองชิงโจว และคุณชายน้อยแห่งเมืองชิงโจว หลินฉางเซิง ขึ้นสังเวียน!”
เสียงกังวานของพ่อบ้านเมืองชิงโจวดังก้องไปทั่ว
ผู้ชมบนอัฒจันทร์พลันส่งเสียงกู่ก้องกัมปนาทด้วยความยินดีและโห่ร้อง
ภายใต้สายตานับพันคู่
หลินฉางเซิงสวมอาภรณ์สีขาวงดงามหรูหรา หน้าตาหล่อเหลาคมคาย บุคลิกอ่อนโยนสุขุม ก้าวขึ้นบันไดสังเวียนประลองอย่างเชื่องช้า
เขาเคลิบเคลิ้มไปกับเสียงโห่ร้องจากทั่วสารทิศ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
สายตาของหลินโม่ก็จับจ้องไปที่ร่างนั้นเช่นกัน
หลินฉางเซิงผู้รวบรวมความรักและแสงสว่างไว้เพียงผู้เดียว ช่างองอาจผ่าเผยเหลือเกิน
เมื่อเพิ่งข้ามมิติมาสู่โลกนี้ หลินโม่ก็เคยจินตนาการว่าวันหนึ่งตนเองจะองอาจผ่าเผยเช่นนั้น
แต่ความจริงอันโหดร้ายกลับฟาดศีรษะเขาเสียเต็มแรง
เขาไม่เพียงไม่ใช่จอมอัจฉริยะที่ถือบทพระเอก
แต่ยังเกือบจะไม่สมควรถูกเรียกว่าผู้ฝึกตนด้วยซ้ำ
เพราะ...เขามีเพียงชีพจรวิญญาณครึ่งเดียว!
ถึงขนาดว่า จนถึงสองปีก่อน ชีวิตของเขาล้วนเป็นเหมือนเรื่องตลก
เมื่อหันมองหลินฉางเซิง...
ไม่ต้องพูดเรื่องอื่น แค่ชื่อหลินฉางเซิงนี้
ก็พอให้เห็นแล้วว่า หลินเทียนเต้ากับนางหลัวซู่เจิน ฝากความคาดหวังไว้กับบุตรชายคนนี้เพียงใด
มองดูอีกครั้งในตอนนี้
หลินโม่กลับยิ้มอย่างปลงตก
ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ถือบทพระเอก หากแต่เป็นบทตัวร้าย!