ชีพจรวิญญาณคือรากฐานแห่งการบำเพ็ญเพียร
ยิ่งชีพจรวิญญาณมีระดับสูงเท่าใด ความเร็วในการดูดซับพลังปราณฟ้าดินก็ยิ่งรวดเร็ว ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรก็ย่อมรวดเร็วตามไปด้วย
ชีพจรวิญญาณแบ่งออกเป็นสิบระดับ ตั้งแต่ขั้นหนึ่งถึงขั้นเก้า และขั้นเทพที่เหนือกว่าขั้นเก้า
ทว่าในร่างของหลินโม่มีชีพจรวิญญาณเพียงครึ่งเส้น เรียกได้ว่าไม่ถึงขั้นชีพจรวิญญาณขั้นหนึ่งด้วยซ้ำ
นี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้เขาถูกบิดามารดาขายมาที่สำนักปราชญ์ปฐมเพื่อเป็นศิษย์รับใช้
โดยปกติจำนวนชีพจรวิญญาณในตัวบุคคลล้วนติดตัวมาแต่กำเนิด แน่นอนว่ามีวิธีเพิ่มจำนวนชีพจรวิญญาณในร่างด้วยวิธีหลังกำเนิดอยู่เช่นกัน
แต่สิ้นเปลืองทรัพยากรเกินไป เงื่อนไขก็โหดร้ายยิ่ง
ดังนั้น มิใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะรับการปฏิบัติเช่นนี้ได้
ต่อให้หลิวจื่อเยียนยอมทุ่มสุดตัวเพื่อยกระดับชีพจรวิญญาณให้หลินโม่
แต่ด้วยสภาพร่างเดิมของเขา บวกกับอายุอานามปูนนี้ ต่อให้เพิ่มจำนวนชีพจรวิญญาณอีกก็เป็นได้แค่นั้น ทั้งยังไม่แน่ว่าจะทนการทรมานไหว
นี่จึงเป็นสาเหตุที่หลินโม่ไม่ค่อยเต็มใจจะบำเพ็ญเพียรอีก
"ข้าไม่เข้าใจจริงๆ ว่าแม่นางมารนี่คิดอะไรอยู่ ปล่อยข้าให้ตายไปเลยไม่ได้หรือ?"
ก่อนหน้านี้ตอนที่กลัวตาย เขาต้องระแวดระวัง ใช้กำลังทั้งหมดเพื่อเอาตัวรอดในสำนักปราชญ์ปฐม
ตอนนี้อยากตาย หลิวจื่อเยียนกลับไม่ฆ่าเขาเสีย
หลินโม่จะไปหาเหตุผลกับใครได้?
ในความฉงน หลินโม่ก็กลับมาถึงที่พักของตน