"ซินหราน เจ้าอย่ามาแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อหน้าข้า"
ผู้เฒ่าโลหิตทมิฬจ้องมองหลินโม่ด้วยแววตาเย็นชา น้ำเสียงเด็ดขาดไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง "วันนี้ข้ามาเพื่อเจ้าศิษย์รับใช้ที่อยู่ข้างกายเจ้าเท่านั้น"
"ไฉ่เจินและอวิ๋นเซี่ยล้วนเป็นศิษย์ที่โดดเด่นภายใต้การดูแลของข้า การจากไปของพวกนางทำให้ข้ารู้สึกเจ็บปวดและเสียดายอย่างยิ่ง"
"ในฐานะอาจารย์ของพวกนาง ข้าจำต้องนำตัวฆาตกรที่ทำร้ายพวกนางมาลงโทษ เพื่อปลอบประโลมดวงวิญญาณของพวกนางบนสวรรค์"
หลี่ซินหรานกล่าว "เจ้าหอโลหิตทมิฬ แม้ผู้น้อยจะมิได้ยุ่งเกี่ยวกับกิจการของสำนักบังคับใช้กฎหมายมาหลายปี แต่ก็พอได้ยินเรื่องของนางเซียนไฉ่เจินและอวิ๋นเซี่ยมาบ้าง"
"หากจำไม่ผิด มือเหล็กศิษย์น้องแห่งหน่วยเต่าดำได้ให้คำอธิบายแก่ผู้อาวุโสไปก่อนหน้านี้แล้ว"
"หากผู้อาวุโสเห็นว่าผลการสืบสวนและสอบสวนของศิษย์น้องมือเหล็กมีเงื่อนงำ สามารถส่งคนนำหลักฐานใหม่มายื่นได้ ข้าจะเป็นธุระจัดการให้ความเป็นธรรมแก่นางเซียนไฉ่เจินและอวิ๋นเซี่ยเอง"
เมื่อได้ฟัง เจ้าหอโลหิตทมิฬก็หรี่ตาลงอย่างอันตราย น้ำเสียงเจือแววตักเตือน "ซินหราน เมื่อเห็นว่าเจ้าเป็นรุ่นหลัง ข้าจึงไว้หน้าเจ้าบ้าง"
"เจ้าคิดดีแล้วหรือ ว่าจะขัดขวางข้าเพื่อศิษย์รับใช้กระจอกงอกง่อยเพียงคนเดียว?"
"คำพูดของเจ้าหอโลหิตทมิฬรุนแรงเกินไปแล้ว"
หลี่ซินหรานยืนหยัดไม่หวั่นไหว "ผู้น้อยเพียงแค่ยึดตามข้อเท็จจริง ต่อให้ผู้อาวุโสไปฟ้องร้องถึงอาจารย์ของข้า ข้าก็จะพูดเช่นนี้"
"แม้หลินโม่จะเป็นเพียงศิษย์งานทั่วไป แต่ก็มีมิตรภาพบางอย่างกับข้า"