เมื่อซ่างกวนอู๋ฉิงและจุยหมิงกลับมาถึง
ก็เห็นเรือนถูกเจาะเป็นรูโหว่หลายแห่ง มีร่างคนนอนหายใจรวยรินอยู่บนลานโล่งหน้าประตู
ผู้นั้นไม่ใช่หลินโม่ แต่เป็นศิษย์สำนักบังคับใช้กฎหมายที่จุยหมิงส่งมา
"เอ่อ...เอ่อ...เอ่อ..."
ซ่างกวนอู๋ฉิงและจุยหมิงเดินเข้าไปใกล้
เห็นศิษย์สำนักบังคับใช้กฎหมายนอนอยู่บนพื้น ดวงตาว่างเปล่าไร้วิญญาณ ร่างกายกระตุกเกร็งไม่หยุด
ราวกับสูญเสียสามวิญญาณเจ็ดขวัญไป
บนท่อนบนมีรอยดาบยาวเป็นเส้นทแยงสี่สิบห้าองศา จากไหล่ตวัดลงมาจนถึงเอว
รอยดาบไม่ใช่สีเลือด แต่เป็นสีดำด้านราวกับเฉาตาย ทั้งยังลุกลามออกไปเรื่อย ๆ ทำลายกลไกร่างกายและกลืนกินพลังชีวิตของเขาไปด้วย
ซ่างกวนอู๋ฉิงรู้จักคนผู้นี้
เป็นศิษย์หน่วยมังกรฟ้าแห่งสำนักบังคับใช้กฎหมาย นามจูฝาน
ซ่างกวนอู๋ฉิงไม่รู้ว่าเหตุใดจูฝานจึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ และนางก็ไม่สนใจ
นางจ้องเขม็งใส่จุยหมิงอย่างดุร้าย แล้วเอ่ยเสียงเย็นชา: "ท่านพี่จุยหมิง เตรียมตัวไปสารภาพผิดกับอาจารย์เถอะ!"
ว่าแล้ว
ซ่างกวนอู๋ฉิงไม่สนใจจูฝานที่ใกล้ตาย ก้าวเร็ว ๆ กลับเข้าไปในเรือน
ภายในเรือนรกรุงรัง เต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้
นางค้นหาหลินโม่ไปทั่วทุกมุม แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา
"พ่อเฒ่า!"
ซ่างกวนอู๋ฉิงพลันตื่นตระหนก
แม้ขยายขอบเขตการค้นหาแล้ว ซ่างกวนอู๋ฉิงก็ยังไม่พบร่องรอยของหลินโม่