ราชวงศ์ต้าฉิน นครฉินหยาง
หลังเร่งเดินทางเกือบสิบวัน กำแพงนครฉินหยางอันโอ่อ่างามสง่า ราวกับมังกรยักษ์หมอบคลานอยู่บนพื้นพิภพ มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด ก็ปรากฏสู่สายตาในที่สุด
ท่ามกลางหมู่ตึกรามบ้านช่องที่หนาตา มีอาคารสูงใหญ่หลายสิบหลังตั้งตระหง่านโดดเด่นราวกับฝูงไก่มีนกกระเรียน
ภายใต้แสงอาทิตย์ สะท้อนประกายแสงสีทองอร่าม
เห็นได้ชัดว่าที่นั่นน่าจะเป็นวังหลวงของราชวงศ์ต้าฉิน
หลินโม่ที่เกือบใช้ทั้งชีวิตอยู่ในสำนักปราชญ์ปฐม นับว่าได้เปิดหูเปิดตาครั้งแรก
ทวีปเทียนหยวนกว้างใหญ่ไพศาล และเต็มไปด้วยสีสัน
พื้นที่ที่หลินโม่ใช้ชีวิตเคลื่อนไหวตลอดหนึ่งร้อยสิบกว่าปีที่ผ่านมา เทียบไม่ได้กับเสี้ยวมุมหนึ่งของทวีปเทียนหยวนด้วยซ้ำ
มีซ่างกวนอู๋ฉิงนำทาง หลินโม่ที่เป็นคนต่างถิ่นจึงผ่านการตรวจสอบของทหารยามที่ประตูเมืองไปได้อย่างราบรื่น
เดินไปตามถนนในนครฉินหยาง
สิ่งที่หลินโม่รู้สึกได้ทันทีคือ ทุกอย่างที่นี่สะอาด เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีอะไรขัดตา
ต่างจากเมืองชิงโจวที่วุ่นวาย พ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงเร่ขายส่งเสียงตะโกน
เดินไปไม่กี่ก้าว หลินโม่ก็จะเห็นทหารสวมเกราะ ถือทวน ใบหน้าเต็มไปด้วยอำนาจ ลาดตระเวนไปตามถนน
"ไอ้เฒ่าน้อย เจ้าคงมาอยู่ในเมืองใหญ่แบบนี้ครั้งแรกสินะ รู้สึกแปลกใหม่บ้างไหม" ซ่างกวนอู๋ฉิงถามอย่างภูมิใจเล็กน้อย
"อืม นับว่าได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ" หลินโม่ลูบเคราพลางยิ้มเบา ๆ